Interview

Interview Ketil Bjørnstad

Ketil Bjørnstad is een van de belangrijkste muzikanten die Noorwegen rijk is. Op 10 januari was het precies vijftig jaar geleden dat zijn professionele muziekcarrière begon als klassiek concertpianist. Sindsdien verkende hij 
ook vele andere genres. Ook schreef hij vele novelles en boeken over kunst. Onlangs werd ter gelegenheid van zijn vijftig jarig jubileum een fraaie nieuwe editie uitgebracht van zijn vermaarde Rainbow Sessies. Nog steeds bewijst 
Theo Volk

Interview Finn Andrews

15 maart brengt frontman Finn Andrews van The Veils zijn wonderschone soloalbum One Piece at a Time uit.De muzikale genen erfde hij van vader Barry, die ooit deel uitmaakte van de legendarische groep XTC en maakt anno 2019 nog steeds deel uit van het moeilijk in een hokje te stoppen, fascinerende groep Shriekback. Zelf heeft Finn Andrews intussen ook zijn sporen in de muziek ruimschoots verdiend. Met zijn band The Veils bracht hij een vijftal albums van hoogstaand niveau uit.
Theo Volk

Interview John Blek

De muziek van John Blek ontdekte ik via een andere muzikant uit Cork, Anna Mitchell, van wie ik in 2015 haar debuutalbum Down to the Bone recenseerde. Zij bleek naast haar solocarrière ook deel uit te maken van de begeleidingsband van John, John Blek & The Rats. Vorig jaar wist John mij volledig te overtuigen met zijn derde solo album Catharsis Vol. 1. Hierop werd bloedmooie zang gecombineerd met breekbare liedjes en poëtische teksten. Overigens ben ik niet de enige die hoog opgeeft over hem.
Theo Volk

BJ Baartmans

BJ Baartmans is een muzikale duizendpoot. Zanger, tekstschrijver, producer, studio-eigenaar en verhalenverteller tegelijk. En ook een van de meest veelzijdige gitaristen die er rondloopt in Nederland. De 53-jarige inwoner van het Brabantse Boxmeer zit al bijna veertig jaar in de muziek. Het heeft lang geduurd voordat hij zelf achter de microfoon durfde te staan. Twintig jaar geleden verscheen zijn eerste soloalbum met eigen vocalen. Een doorbraak die inmiddels 13 albums heeft opgeleverd.

Sjoerd Punter

Anna Coogan: "We're here, we are, we're listening"

Als muzikant kun je verschillende wegen bewandelen. Anna Coogan heeft besloten een weg te kiezen die niet de meest makkelijke is en wellicht ook niet het meest voor de hand liggend. Want met "The Nocturnal Among Us" schreef zij in 2010 niet alleen een hels trauma van zich af, zij plaatste zich nadrukkelijk in het gilde van de singer/songwriters. Maar na het fraaie live album "The Nowhere Rome Sessions" ging het roer om. Ze hing zichzelf een elektrische gitaar om haar middel en schoof, aan de zijde van zielsverwanten J.D. Foster, Willie B.

Ed Muitjens

The Slow Show

The Slow Show is een Engelse groep die duidelijk in de lift zit, zeker in Nederland. Ze hebben hier al een behoorlijk aantal fanatieke fans. Een aantal van die fans zijn regelmatig te vinden op het populaire muziekforum MusicMeter. De eerste tien vragen voor Frederik ’t Kindt komen van een paar van die forumgebruikers, de overigen zijn van mijzelf. Fred maakt het mij gemakkelijk door in het Nederlands te antwoorden, want hij is van Belgische afkomst.
Theo Volk

Peter Hicks

Een aantal maanden terug attendeerde Rein mij op Sleepy Driver, met de vraag of ik er een recensie over wilde schrijven. Het was voor mij muziek die direct aansprak, met name door de goed in het gehoor liggende songs die direct bleven hangen, maar ook door het zeer prettige stemgeluid van zanger en componist Peter Hicks. Daarnaast bleek Peter ook een zeer aimabele man te zijn, waarmee ik nu frequent contact heb. Onlangs stuurde ik hem ter beantwoording een aantal vragen op.

Theo Volk

Anna Coogan op zoek naar nieuwe ervaringen

De maanden januari en februari zijn niet de maanden waar ik doorgaans naar uitkijk. Donkere, koude maanden waarmee ik maar weinig affiniteit heb. Gelukkig zijn er ook dit jaar weer enkele muzikale lichtpuntjes waar ik met veel plezier naar uitkijk. De tour die Anna Coogan samen met JD Foster en drummer Willie B gaat maken in februari is daar zeker een voorbeeld van. Dat komt mede omdat ik prachtig nieuw werk van Anna Coogan en JD Foster heb gehoord dat in de herfst van dit jaar zal worden uitgebracht. Maar dat is voor later. “First things first…”

 

Ed Muitjens

Amanda Pearcy

Het is niet altijd even eerlijk verdeeld. De één krijgt soms meer voor de kiezen dan de ander. De levensweg die de Texaanse Amanda Pearcy heeft moeten afleggen is geen gemakkelijke geweest. Boeken vol had ze erover kunnen schrijven, in plaats daarvan werden het liedjes. Het resulteerde onder meer in de voortreffelijke cd "Royal Street", een pareltje dat in eigen beheer is uitgebracht en dat dit jaar meer dan terecht 3 maanden achter elkaar de top 2 van de Euro Americana Chart bewoonde waarbij de plaat in maar zelfs de fiere lijstaanvoerder was. De breekbaarheid van geluk hoor je terug in haar muziek: “Content with an ordinary life…" Maar het leven van Amanda Pearcy is helaas nog niet in rustiger vaarwater gekomen. Toch laat ze de moed niet zakken en houdt ze hoop. Hoe moeilijk dat soms ook is. Het is zoals Bruce Springsteen het zegt: "For what are we without hope in our hearts..."
Ed Muitjens

Gretchen Peters

Mensen hebben de sterke neiging om antwoorden te vinden. De drang om alles te kunnen verklaren. Het onverklaarbare is tenslotte ongrijpbaar en vormt een humusrijke voedingsbodem voor diverse geloven. Maar je kunt ook accepteren dat je antwoorden niet hoeft te vinden. Americana grootheid Gretchen Peters, die eind maart Nederland bezoekt voor een aantal optredens, is niet meer zozeer bezig met de antwoorden. Het zijn juist de vragen die haar leven interessant maken.

Ed Muitjens

Pages

Subscribe to RSS - Interview