JP Soars: Southbound I-95

 
 

Ain’t No Dania Beach, de opener van dit album, was, wanneer het aan mij had gelegen, niet door de ballotagecommissie gekomen. Op een lekker stukje slide na niets anders dan een trage truttentrekkersong. Had bijna de cd terzijde gelegd. De vrolijkheid van het hoesje werkt wat dat betreft als een bevestiging. Zoals bij meerdere artiesten, tijdens een live-voorstelling, moeten de mannen eerst effekes indraaien. In het volgende nummer krijgen ze de draai te pakken, nog steeds kruipend en stompend, maar de gitaartjes kruipen al meer naar de voor grond. Ook de dames komen los, nou ja, Teresa James. No Texas brew this time! Opnames vonden plaats diep in de Ozark Mountains van Arkansas. Een royale crew aan sessiemusici is bij elkaar getrommeld. Ik zou te kort schieten wanneer ik zou stellen dat het allemaal weinig om het lijf heeft, echter het optimistische karakter van de hoes komt uiteindelijk wel degelijk tot zijn recht. Er wordt serieus gemusiceerd, maar dan wel door musici die zich zelf niet al te serieus nemen. Er wordt lekker losjes gespeeld, en ze zullen live zeker bekijks trekken, want ze gaan helemaal los in The Grass Ain’t Always Greener (On the Other Side) Benny Hill komt nog net niet om de hoek kijken.

 

Ondanks mijn aanvankelijke voorbehoud blijkt Southbound I-95 wel degelijk een opvallend leuke frisse plaat te zijn. Geen diepgraver, geen mannen die gebukt gaan door de ontberingen van hun dagelijks bestaan, maar gewoon een stelletjes kerels die zonder zeuren de schouders eronder gooien, en gaan. Ik ben zelf niet zo thuis in de Blanke Blues, maar ontkom niet aan de indruk dat JP Soars en zijn band van wanten weten. Hij zelf heeft een lekkers gritty stemgeluid en de songs zijn overwegend uptempo. Onderdedompeld in een veelvoud aan blazertjes, voortstuwende percussie en gitaar, waarbij Albert Castiglia ook nog even voorbij is komen stappen om een deuntje bij te dragen. Hij is welgeteld de enige naam in de rijke bezetting. I was Born in California (and raised in Arkansas) is een verhipt lekker Bluesnummer met alle kenmerken van een traditionele Bluessong. Hij eindigt alleen ietwat onbevredigend. Ter compensatie volgt een authentiek stukje Blues die origineel uit de koker kwam van Albert King. Toch maar effe niet terzijde leggen deze plaat! 

Review
Rein van den Berg
JP Soars
Southbound I-95
Label: 
Soars High Production
Releasedatum: 
8-3-2019