“Some things are too personal
Too intimate to spill
And gentlemen don’t speak of them
And this one never will”
Het is een oude kwestie, maar één die blijft boeien: gaat de tekst nou over de zanger zelf, of half, of een klein beetje, of bestaat zij uit louter verzinsels? Anders gezegd, hoe persoonlijk kan een tekst zijn? Er klinken grofweg twee antwoorden aan de uiteinden van het spectrum:
Eén: alle liedjes zijn autobiografisch. Een auteur schrijft altijd over wat hij zelf heeft beleefd. Zo niet in zijn eigen leven, dan in dat van zijn omgeving. Het verhaal dat hij heeft opgepikt van een praatgrage dronkelap in de kroeg. De anekdote die hij aantrof in een locale krant. De film op tv die hem raakte. Het is altijd zijn keus, gebaseerd op het stofje dat ergens zijn pad kruiste of rond dwarrelde in zijn brein.
Twee: geen enkel liedje is autobiografisch. Een auteur schrijft altijd over wat hij heeft verzonnen of waargenomen, maar de luisteraar vult zelf in wat dit voor hem of haar betekent. Een liedje over privé-zaken is zinloos, want de luisteraar kent jouw persoonlijke sores niet; ze gaan hem niet aan, en hij kan er niets mee.
