.
Geschreven door Rein van den Berg
“Haunting Vocals” lees je wel eens in een Engelstalige recensie, en dat zou hier ook de meest nauwkeurige omschrijving zijn van Pureka’s zang. Fascinerend, want je wordt volledig meegezogen door haar beklemmende stemgeluid en de subtiel aangebrachte productie. Chris Pureka geeft zich helemaal over op deze intieme plaat. Je voelt dat ze niet schroomt haar gevoel bloot te leggen. De voyeurs in ons zullen stilletjes achterom kijken of ze zelf niet bespied worden. De duistere stemmige hoes dwingt mede tot speculaties. Bij mij werkt dat intensiteitverhogend, want ik wil graag de symboliek doorgronden. Chris Pureka lijkt haar pijn te willen zalven met expressieve zang. Toch weet ze zorgvuldig haar diepere gedachtes te verbergen in poëtische abstractie. Intrigerend, doch mateloos boeiend. Verlaten gebouwen, gestrande zeelui, de beul, de tijd als metafoor, voldoende symboliek om je aan te kluisteren, maar die evengoed een veelvoud aan eigen interpretatie toestaat.
Al zou je de tekst er op nalezen, Chris blijft bewust schimmig. Haar Dryland heb ik al een aantal jaren in mijn CD-kast staan, maar had zich indertijd nog niet aan mij geopenbaard zoals deze uitzonderlijke plaat. (Ik ben bang dat ik daar toen iets te eenvoudig aan voorbij ben gegaan.) Al zong Chris in een voor mij onverstaanbare taal, ik zou evengoed gebiologeerd blijven door de voelbare intensiteit die afgloeit van How I Learned to See in the Dark. Muziek om stil van te worden, zoals dat alleen gebeurd bij de allermooiste muziek. Haar stem is overigens niet haar enige troefkaart, haar gitaarspel is minstens zo gepassioneerd. Ook de overige musici voegen toe in de scherpte die dit album rijk is. Chris is al een tijdje actief in de muziek, maar ze komt steeds dichterbij. Dit is muziek die zich laat voelen is van het niveau die onderhuids kruipt. Chris Pureka heeft een CD gemaakt die je niet snel loslaat, mij althans niet. De bezongen romantiek tussen singer songwriters afkomstig uit New England en Canada wordt mij steeds duidelijker. Het is beide rauw en ongerept.

Homepage: http://www.chrispureka.com/newhome.htm
MySpace: http://www.myspace.com/chrispureka

Een paar weken geleden viel bij mij de cd “Tribute” van Tom Feldman in de brievenbus. Deze Tom Feldman is vanaf 1999 actief en heeft met zijn “The Get-Rites” een viertal cd’s op zijn naam...
Ed Reacties 06 sept 2010 Hits:16 Nieuwe releases

Nieuwe initiatieven opstarten is niet niets voor een jonge band. Je wil enerzijds je eigen identiteit en ideeën zoveel mogelijk nastreven, maar anderzijds, je wilt bovendien succesvol zijn. Creatief zijn is leuk, maar er eveneens...
Rein van den Berg Reacties 06 sept 2010 Hits:10 Nieuwe releases

Op het forum van http://www.johnnysgarden.nl kwam deze nieuweling ter sprake. Ik had nog nooit van de brave borst gehoord. Vanwege een stortbui belandde ik in een mooie platenzaak (Ja, ze bestaan nog!). Met...
Rein van den Berg Reacties 02 sept 2010 Hits:91 Nieuwe releases

Eerlijk gezegd had ik over Michael Weston King meer gelezen dan zijn muziek gehoord. Echt diepgaand verder was ik tot dusver nog niet gekomen. Wellicht moet ik tot mijn schande bekennen dat zijn eerder materiaal...
Rein van den Berg Reacties 01 sept 2010 Hits:41 Nieuwe releases

Richard Thompson is één van de pijlers van de Britse folkmuziek. Hij behoort tot het establishment. Deze man heeft zo ontzettend veel interessants gemaakt en gedaan dat je jezelf belachelijk maakt door zijn muziek neerbuigend...
Rein van den Berg Reacties 27 aug 2010 Hits:112 Nieuwe releases

Op sommige momenten zie ik mijzelf gekscherend als meester van de esthetiek. Een voortdurende niet te stillen drang om “schoonheid” te willen onderscheiden binnen datgene wat mijn zintuigen oppikken. Het accent ligt op deze site...
Rein van den Berg Reacties 27 aug 2010 Hits:76 Nieuwe releases

‘Jongens waren we - maar aardige jongens. Al zeg ik 't zelf. We zijn nu veel wijzer, stakkerig wijs zijn we, behalve Bavink, die mal geworden is. Wat hebben we al niet willen opknappen. We zouden hun wel eens laten zien hoe 't moest.’ Die intu...

Zijn dood – tussen kerst & oudejaarsdag – was bescheiden nieuws. Het sneuvelde grotendeels onder de aanhoudende berichtgeving van John Lennon’s ongelukkige einde. Tim Hardin leek vergeten toen hij stierf. Hij leed onder een enorme heroïne- ...

Op Michael Weston King’s laatste album I didn’t Raise My Boy to Be a Soldier noemt hij hem nog terloops: Jackie Leven. Een paar jaar geleden was ik beslist 100 procent idolaat van deze Schotse reus. Afkomstig “from the Kingdom of Fife” zoals hi...

We gaan terug naar het LP tijdperk met deze plaat uit 1975. Ik leende Happy Sad van Tim Buckley uit aan een vriendin, en kreeg in retour ter kennismaking deze LP van Al Jarreau. Wat vond ik dat een sensationele plaat, en nog steeds, nu ik hem...