Kathryn Williams: The Quickening

Geschreven door Rein van den Berg

| Afdrukken | E-mailadres

Bij mijn cd beschrijvingen is mijn doel in eerste instantie om een gevoel over te brengen. Een eerste beluistering duwt je vaak al in een bepaalde richting. Dit kan een positieve impuls zijn, maar ook een beklemmend gevoel kan je bekruipen. Verdere beluistering verschaft dan vaak verduidelijking. Niet ieder CD geeft zich bij de eerste indruk gewonnen. Daarnaast worden we voortdurend beïnvloed door voor- en waardeoordelen. Van dat laatste ben ik helaas absoluut niet verschoond. Wat Kathryn Williams betreft heb ik uitsluitend positieve vooroordelen. Over de motivatie van deze artieste maak ik mij, om te beginnen, beslist geen zorgen. Deze Williams heeft met haar achterliggende oeuvre al menigmaal bewezen tot de absolute top te behoren.

Haar klasse onderstreept ze op The Quickening andermaal door de gedurfde, doch zeer basaal toegepaste productie. Eenvoud siert, en versterkt de gevoelens dit Kathryn uit via haar composities. Ik denk dat we haar muziek zonder tegenstribbelen kunnen definiëren als moderne eigentijdse folk noemen. Het gevoel welke van dit album ebt, kent onmiskenbaar Britse referenties. De songstructuur, de zang en de toepassing van de instrumenten (percussie, fluit & diverse snaren) wijzen allemaal in die richting. De term Quickening komt voort uit de film the Highlander. Het is een woord voor het proces waarbij energie vrijkomt, nadat een “onsterfelijke” wordt onthoofd. “Laughing like the Dead” zingt ze dan ook ironisch in het vierde nummer, Wanting and Waiting. Mijn persoonlijke favoriet is voorlopig het jazzy aandoende Cream of the Crop. Niet omdat het enigszins afwijkend van de rest is neergezet, maar gewoon vanwege de aangenaam desolate sfeer die dit nummer oproept. De geest van Nick Drake zit verstikt in het gevoel wat dit album oproept. Je kan een slechter referentiekader toepassen, maar Williams kan deze overdadige toevoeging met The Quickening gemakkelijk dragen. Het album voelt als een creatieve burst of energy, in al zijn ingetogenheid. Eigenlijk allemaal niets nieuws onder de zon kun je zeggen, en mevrouw Williams maakt haar reputatie meer dan waar. Matige albums maken komt niet in haar vocabulaire voor, en dat is al geenszins het geval bij The Quickening.