Seventies

[hans]

Door Rein gesuggereerd, door mij nu ingekopt. Decenniumlijstje jaren zeventig.
In willekeurige volgorde mijn eerste ingeving.

Little Feat – Dixie Chicken
Lou Reed – Berlin
Neil Young – On The Beach
Van Morrison – Veedon Vleece
Nick Drake – Fruit Tree
Ry Cooder – Into The Purple Valley
Randy Newman – Good Old Boys
John Martyn – Bless The Weather
Kevin Coyne – Marjory Razor Blade
Kate & Anna McGarrigle- Kate & Anna McGarrigle

Alle albums inderdaad uit de eerste helft jaren zeventig, 1971, 1973 en 1974 blijkbaar zwaar favoriet.

En nu ben ik benieuwd naar de artiesten die ik vergeten ben.
Laat maar horen en vul maar aan.

[The Gardener]

Tja, daar zit ik dan. Ik wist dat het moment ging komen, bleef maar opschuiven, kleine hoop dat de rest van de tuin het zou vergeten. Tien favoriete platen uit de seventies, TIEN! Kan natuurlijk helemaal niet, het is mij in ieder geval niet gelukt. Hier zijn twintig voor mij essentiële platen uit het tijdvak 1970-1979, als het er per se tien moeten zijn, pik ze er zelf maar uit:

Nick Drake Bryter Layter
Tim Buckley Lorca
Jackson Browne Late for the Sky
Kevin Coyne Marjory Razor Blade
R&L Thompson I Want To See The Bright Lights Tonight
Townes van Zandt Live at the Old Quarter
Neil Young After the Gold Rush
Joni Mitchell Blue
Van Morrison Moondance
Tom Waits The Heart of Saturday Night
Andy Pratt (idem)
John Cale Paris 1919
John Martyn Solid Air
Van Dyke Parks Discover America
Randy Newman Sail Away
Warren Zevon
Emmylou Harris Pieces of the Sky
John Prine Bruised Orange
Michael Chapman Fully Qualified Survivor
Gene Clark White Light

[hans]

Mooie lijst John, ik zou er zomaar een heleboel uit over kunnen nemen. Thompson, Waits , Pratt, Cale, Mitchell etc. mooi spul ook.

[The Gardener]

Nou, die van jou hadden er bij mij ook allemaal wel in gemogen, afgezien van Lou Reed. En al heb ik de vrijheid genomen er twintig neer te zetten, er valt nogal wat dierbaars af: The Band-Stage Fright, Little Feat-Sailing Shoes, Riopelle-Saving Grace, Lee Clayton-Naked Child, Zappa-Burnt Weeny Sandwich...

[hans]

Heb jij überhaupt iets met/van Lou Reed? Ik ben geen groot Lou Reed liefhebber, zal ongeveer 5 albums hebben staan. Ben wel gek geweest met Berlin door de jaren heen. Teveel dramatiek voor jou?

[The Gardener]

Als ik iets van Reed uit de jaren zeventig moest kiezen, zou dat zijn eerste titelloze album zijn, vanaf Transformer wordt hij mij te poseerderig. Latere platen als New York en Magic & Loss kan ik dan weer wel waarderen.

[Ed]

ehhhhhh..... zei iemand Lou Reed.....? Ik ben wakker.

[SMP]

Hele mooie lijst, John, daar zitten hele mooie albums tussen, veel van mijn favoriete artiesten.

Het eerste wat mij opvalt is dat ik bij een aantal artiesten toch een andere voorkeur heb ..... Lorca is lange tijd een favoriet geweest, (Driftin is weergaloos) maar uiteindelijk gaat mijn voorkeur toch uit naar Blue Afternoon..... volgens mij ontstaan tijdens dezelfde sessies. Greetings from L.A. is eveneens een schitterend vooruitstrevende plaat.

Neil Young vond ik toen erg mooi, maar boeit me momenteel steeds minder...... On The Beach zou mijn voorkeur hebben. (blijf ik mooi vinden)
Bij Joni Mitchell vind ik For the Roses eveneens als geheel mooier..... er zitten een paar zeer persoonlijke getinte nummers tussen - Woman of Heart and Mind vind ik weergaloos, nog steeds.

Van Morrison blijft voor mij in de eerste plaats toch Astral Weeks (maar zie nu dat die van voor 1970 was, dan kies ik voor Veedom Fleece, terwijl It's too late to stop Now ook fantastisch is ..... en ook bij John Cale ligt mijn persoonlijke voorkeur bij Fear.

Qua Lou Reed sta ik achter je, of voor je desnoods. Berlin was toen een schitterende plaat, maar ik heb nu geen behoefte meer naar. (Magic & Loss heb ik overigens weer van de hand gedaan, trok ik niet. - Dan maar Sally Can't Dance ... )

Randy Newman daar heb ik helemaal niets mee, en Warren Zevon pakt me ook niet zo zeer .... bij Michael Chapman was ik helemaal gek van Rainmaker (eerlijk gebied dat ik Fully Qualified Survivor nog niet beluisterd heb - heb hem echter wel liggen.)

Van Nick Drake blijf ik zijn eerste de mooiste vinden, en bij Tom Waits koos ik als kind - en waarschijnlijk nu nog steeds - voor Small Change.

Andy Pratt's eerste 3 platen zijn inderdaad erg sterk.

Ik ga eens kijken of ik nog wat mooie titels erbij kan vinden .... Eyes van Tony Joe White vond ik altijd erg leuk, of Southern Night van Allen Toussaint.

Ik ga eens even in mijn collectie grasduinen - want jullie reageren wel erg vlot!

[MOV]

De seventies, en zeker de tweede helft van dat decennium, waren voor mij een tijd van experimenteren. Met muziek, met 'rare sigaretten en pilletjes', met meisjes, booze, en met mijn leven tout court. In 1974 - ik was 18 jaar - verliet ik Schiedam met een gebroken hart (ach, de liefde, ach, Mary hoe zou het met je zijn...) om naar Antwerpen te verhuizen. Tijdelijk. Althans, dat was de bedoeling. Maar 36 jaar is natuurlijk ook tijdelijk.

Hoe zeer ik ook een top-10 wil samenstellen, ik eindig steeds met 25 albums die onherroepelijk op de soundtrack van mijn leven horen (en eigelijk geldt dat ook voor de LP's die buiten de lijst vielen). Verder heb ik per act één titel gekozen, dus géén 'Sticky Fingers', géén 'Harvest', géén 'Berlin', géén 'Tupelo Honey', géén 'Paris 1919' en ga zo nog maar 100 platentitels door.

De lijst is (min of meer) volgens jaar van release, niet volgens persoonlijke voorkeur. Dat mogen jullie, na al dat schrappen, deze keer nou eens niet van mij verwachten.

Nick Drake - Bryter Layter
Kinks - Schoolboys In Disgrace
Syd Barrett - The Madcap Laughs
Van Morrison - Moondance
John Mayall - The Turning Point
Rod Stewart - Gasoline Alley
Rolling Stones - Exile On Main Street
Gene Clark - White Light
Neil Young - After The Goldrush
Lou Reed - Transformer
Robert Wyatt - Rock Bottom
John Cale - Fear
Joni Mitchell - Court And Spark
Patti Smith - Horses
Bruce Springsteen - Born To Run
Waren Zevon - idem
Bob Dylan - Desire
Tom Waits - Closing Time
Television - Marquee Moon
Sex Pistols - Never Mind The Bollocks
Mink De Ville - Cabretta
David Bowie - Low
Talking Heads -Fear Of Music
Elvis Costello - Armed Forces
The Clash - London Calling

[The Gardener]

Jee, Martin, wat een lijst! Ik denk dat er weinig mensen zijn die in één lijstje White Light en Never Mind the Bollocks zullen hebben staan!
Verder heel opvallend dat je Schoolboys in Disgrace van the Kinks kiest, daar zit vast ook een verhaal achter...