Zappa/Mothers: Meat Light

 
 

Samen met mijn gelijknamige vriend stond ik vanaf 1973 serieus onder invloed van Frank Zappa. Teruggerekend zal dat ongeveer het jaar geweest zijn dat zijn muziek bij mij werd geïntroduceerd. Vooral de vroege Zappa and the Mothers of Invention-platen werden – vanwege de teksten – verslonden. De absurdistische humor, de verbale vondsten en de politieke slagvaardigheid sprak mij en mijn vriend aan. Zappa was resoluut en pragmatisch. Geen ruimte voor kleinzieligheid, altijd een oplossing voorhanden. Niet dat hij de enige artiest was die onze belangstelling trok, maar hij was in ieder geval de meest gemeenschappelijke. ’s Avonds kijken naar de Duitse TV waar Over-Nite Sensation nagenoeg intergraal werd uitgevoerd. Live opnames ondersteund met Cal Schenkels waanzinnige klei-animaties. Gigantisch knappe platen volgden elkaar in rap tempo op. Hot Rats, Apostrophe, Roxy and Elsewhere en Zoot Allures zijn slechts voorbeelden die de veelzijdigheid van Zappa illustreren, keer op keer. Orkestraal, experimenteel, hij manoeuvreerde richting jazz en klassiek, en voegde terloops een flink scheut rock toe. Een ongeëvenaard gitarist, wiens stijl minstens zo uniek en herkenbaar was als die van Carlos Santana. Zappa was voorzien van, zoals zoon Dweezil dat jaren later toelichtte, magic ears. Niets ontging hem. Ook live wisten de eigenzinnige Zappa en zijn gezelschap ons te imponeren. Zappa was een hoeksteen apart, terwijl ik daarnaast genoot van artiesten als Van Morrison, Joni Mitchell, Tim Buckley, Nick Drake, Laura Nyro, Tom Waits… prachtige muziekjaren, die mij als persoon mede beïnvloed hebben.

Niet alles waarmee Zappa kwam bleek een schot in de roos. Thing Fish was een instant deceptie. In 1984 was ik een aantal dagen in New York, en kocht daar de meeste recent verschenen Zappa-plaat. Wat een laaienlichterrij! Ik was er even helemaal klaar mee! In 1988 – geboortejaar van mijn oudste zoon, Frank Geffen - ging ik over tot het kopen van cd’s. Guitar en Broadway the Hard Way waren de laatste Zappa-platen die ik kocht. Het heeft even geduurd voordat ik Zappa-lp’s ging vervangen door cd’s, er was niet meteen de behoefte ze op het nieuwe formaat te vervangen. Yellow Shark was één van de laatste cd’s voor zijn dood. Een statement van een begaan en begaafd artiest. Bij Zappa was nooit de noodzaak om met zijn gevoelens te koop te lopen, maar Yellow Shark houdt daar, wat mij betreft, mee op. Of ventileerde ik daarmee mijn eigen verdriet? Na de plotselinge dood van John Lennon, raakte de dood van Zappa mij indertijd serieus. Aparte gewaarwording, aangezien een persoon die je niet persoonlijk kent sterft. Anderzijds, hij had bij wijze van spreken aan de wieg van mijn bewustwording gestaan, en viel ineens voortijdig weg.

Tijdens zijn leven was nooit bij mij de behoefte geweest om Uncle Meat te kopen. Mijn interesse voor zijn oeuvre kende grenzen, evenals mijn budget. 200 Motels was ook niet aan mij besteed. En nu, na al die jaren, valt vrij uit de persoonlijke kluizen van de Zappa familie het album Meat Light - The Uncle Meat Project. Zodra de muziek van dit project de speakers verlaat dan weet je weer waarom je verslingerd was aan deze muzikale brei. Dit album is Zappa ten voeten uit (drie harde schijfjes lang!). De waanzin, de dissonantie, de flauwe verbale grappen, Zappa als gitarist, het komt allemaal in hoog tempo voorbij. Voor mij is dit één van de mooiste platen die dit jaar verschijnt, vanwege de herkenbaarheid. Het is een plaat die iets doet met mijn gevoel. Tegelijkertijd betwijfel ik of deze muzikale rijkdom van weleer zich laat aanbevelen. De jeugd zal het ongetwijfeld als freakerig ervaren, maar die missen de achtergrond waaruit deze muziek is ontstaan. Ik betwijfel of ze ooit zullen, kunnen of open willen staan voor Meat Light, een plaat die voor het grootste gedeelte ontstond in 1968. Meat Light spreidt ten toon een tijd zoals ik mij hem graag herinner, maar die voorgoed voorbij is. Wat blijft is de muziek. Muziek die met mij verbonden is.

Review
Rein van den Berg
Zappa/Mothers
Meat Light
The Uncle Meat Project
Label: 
Zappa Records
Releasedatum: 
27-11-2016
Zodra de muziek van dit project de speakers verlaat dan weet je weer waarom je verslingerd was aan deze muzikale brei. Dit album is Zappa ten voeten uit.