Willy Mason: Carry On

 
 

In mijn poging enigszins bij de tijd te blijven, en te proeven welke muziek in het hier en nu leeft, durf ik af en toe een bescheiden zijwaartse stap te maken. Willy Mason bedient zich van wat je zou kunnen omschrijven als moderne, zij het enigszins alternatieve, folk. Het ongewone zit hem primair in de drums en baspartijen. Die zijn niet ingespeeld maar zijn (in)geprogrammeerd. Het wordingsproces van zijn liedjes laat zich daarbij gemakkelijk voor de geest halen. Nummers die gaandeweg gecompleteerd worden in de studio. Toch is de integratie van synthesizers dusdanig subtiel dat het aanvult, en niet verstoort. Echte instrumenten voeren niet zozeer de boventoon, maar bieden invulling op strategisch plaatsen. Wanneer je luistert naar een nummer als Into Tomorrow dan proef je hoe kleinschalig de opbouw van zijn liedjes zijn. Drumcomputer, keyboards (terwijl een snarenarrangement deze partij evengoed had kunnen uitvoeren) en Mason’s stem en gitaar als centrale factor. Het is vooral het bescheiden karakter van dit soort werkjes die boeien. Zijn composities zijn overwegen kort, alsof Mason en zijn team de boog niet te lang durven te spannen. Enige uitzondering op de relatief korte duur van een nummer is het ruim zes minuten durende Restless Fugitive.

Ondanks dat zijn benadering ongebruikelijk is van wat ik normaliter beluister, weet Will Mason mij te charmeren. Ik vraag mij wel af hoe de heren dit live gaan vertolken, zonder daarbij de geloofwaardigheid geweld aan doen. Binnen het “instrumentarium” zal zich ongetwijfeld een laptop bevinden, en Mason die daarnaast een gitaar inplug. En mogelijk afwisselt van akoestisch naar elektrisch. Alle aanvankelijk voorbehoud terzijde, want Painted Glass en Shadows in the Dark zijn niets anders dan uitermate sterke liedjes, waarmee Mason zich terecht op de voorgrond weet te plaatsen. Ik prijs me gelukkig dat de sfeer van zijn muziek ingetogen blijft gedurende de gehele lengte van Carry On, want was hij doorgeslagen dan had ik hem niet kunnen onderscheiden van de vele aanstormende acts die de huidige popmuziek rijk is. Soms is dat voor mijn smaak iets teveel van het goede, gelukkig blijft Mason veilig binnen de marges.

Rein van den Berg
Willy Mason
Carry On