Susan McKeown: Belong

 
 

Gedurende heel haar carrière heeft de Iers-Amerikaanse Susan McKeown bruggen gebouwd. Vanaf haar debuutalbumBones overspande zij muzikale invloeden zowel afkomstig uit haar geboorteland als uit haar nieuw gevonden thuishaven. Niet zelden bracht zij songs zowel in Gaelic als in het Engels. Incidenteel maakte zij een uitstapje naar Jiddisch gezongen werk. Haar voorlaatste album verscheen onder de titel Singing In The Dark. Een album handelend over psychiatrische ziektebeelden en verslavingen in vele verschijningsvormen. Geen duisternis bleek zo veelomvattend en diep zonder dat er ook licht te bekennen was.

Nu twee jaar later brengt Susan McKeown haar nieuwste album Belong. Met de opnames is in juni 2008 al een aanvang genomen. Sinds tien jaar is dit het eerste album geheel bestaand uit eigen werk. Hierbij put zij uit zowel songs die al langer op de plank lagen als uit nieuw geschreven werk. McKeown schreef alle arrangementen en nam tevens de productie ter hand. 

In het verleden werkte zij samen met vriendin Natalie Merchant maar ook met Mary Margaret O’Hara en Linda Thompson. In deze rangen hoort zij thuis. Luisteren naar haar huiveringwekkende stem is als een wandeling langs de rand van een vulkaan. Constant weet je je gekoesterd in de warmte en ervaar je de kracht tot in je vezels zonder dat deze tot uitbarsting hoeft te komen om een onuitwisbare indruk te maken. 

Op haar nieuwe album diept McKeown thema’s uit waaraan zij al eerder aandacht schonk. Zo worden niet alleen diverse in Amerika gesitueerde ervaringen bezongen maar is er ook aandacht voor het in kaart brengen van intieme details. Deze monden niet zelden uit in het nodige hartzeer. Het album opent met het meeslepende OnThe Bridge To Williamsburg. De eerste klap is een daalder waard. Het betreft een duet met de Ierse singer songwriter Declan O’Rourke gevolgd doorThe Cure For Me. Hier laat McKeown zich inspireren door Seamus Heaney’s klaagzang voor de Amerikaanse dichter Robert Lowell. Een verraderlijke zeereis staat symbool voor de strijd die een relatie redden moet. Uiteindelijk rest echter niets dan werelden van verschil. Op bijna break-up song Everything Was Good wordt McKeown bijgestaan door de stem van James Maddock ondersteund door o.a. een aanstekelijk klinkende accordeon.

De gracieuze titelsong Belong laat McKeown welhaast op zijn best horen. Ook hier staat alles in dienst van de fraai gelaagde koortjes en vocalen. Op Fallen Angel, een grillige schets hoe demonen uit het verleden je achtervolgen, speelt collega Erin McKeown gitaar. Susan blijkt tevens over een bescheiden jodel beschikken. Het zich bonkig en schonkig voortslepende Lullabye Of Manhattan lijkt vervolgens rechtstreeks afkomstig uit de krochten waar ook Tom Waits domicilie gekozen heeft. Even verderop bezingt zij in het bezield gebrachte Delph het verontrustende lot van alleenstaande moeders die in hun strijd voor het naakte bestaan steeds verder naar de rand geduwd worden. Het emotionele sluitstuk No Jericho is een hoogtepunt en haakt rechtstreeks naar o.a. Jericho van het al eerder genoemde album Bones. 

Na het verpletterende Singing In The Dark omarmt Susan McKeown op Belong haar Amerikaanse wortels zonder die uit haar geboorteland te verloochenen. Na vele omzwervingen lijkt zij eindelijk thuis gekomen in haar nieuwe vaderland. Het resultaat is een over de gehele linie opmerkelijk sterk  en overtuigend album. 

Hans Jansen
Susan McKeown
Belong
Label: 
Hibernian Music
Releasedatum: 
13-11-2012