Stan Rogers: From Fresh Water

 
 

Ergens rond 1996 leerde ik de muziek van Garnet Rogers kennen. Ik kocht dat jaar zijn cd’s At a High Window en Night Drive, om daarna als vanzelfsprekend al zijn albums te absorberen. Zowel de platen die daarvoor waren verschenen, als zijn oeuvre die in de jaren daarna verscheen. In mijn beleving was zijn werk uitzonderlijk. Ik ervaarde zijn melodieën, zijn teksten, maar ook zijn specifieke zang als een gigantische openbaring. Geen buitenissigheden die zo nodig gehoord moesten worden, maar een stijl die opviel, omdat de artiest volstrekt normaal bleef, weliswaar aangevuld met een fraai rechtvaardigheidsgevoel. Hij bezong vanzelfsprekende dingen zoals de liefde voor zijn vrouw. Zowel akoestisch, als versterkt, was zijn werk onverminderd oprecht. En mooier nog, ieder album leek sindsdien alleen maar beter te worden. Zijn muziek beschouw(de) ik als pure Folkmuziek. Meer nog dan Britse Folk die ik kende uit de jaren zeventig, wellicht omdat die variant teveel richting Popmuziek trok. De Canadese Folk kende mogelijk ook een ruimer scala aan invloeden. Canadese Folk leek tegelijkertijd op zichzelf te staan, als een onafhankelijke, meer authentieke vorm. 

 

Aangezien ik via Garnet niet onder zijn beroemde broer uit kwam, kocht ik diens postume uitgebrachte live cd From Coffee House to Concert Hall. Helaas maakte die plaat niet dezelfde verpletterende indruk op mij, allerminst. De kennismaking met Stan Rogers’s muziek was lauwtjes, en ik besloot het bij dat ene album te laten. Begin 2017 had ik een luie vakantie geboekt in een resort aan de Kaapverdische kust. Buiten mijn vrouw gerekend was het Night Drive die de meeste tijd opslokte tijdens mijn verblijf daar. Night Drive is een prachtig ge- en beschreven autobiografisch boek waarin Garnet Rogers zijn verzamelde herinneringen heeft opgetekend. Onder de subtitel Travels with My Brother komen een bonte verzameling aan verhalen aan bod. Van hun jongste, armoedige jaren tot beginnend succes in het clubcircuit van Canada en Noord Amerika. Een vlot geschreven boek, die theoretisch gezien, over ieder beginnend artiest in het tweede gedeelte van de jaren zeventig had kunnen gaan. Niet zelden hadden de mannen tegenwind, maar ze bleven stug staande houden, zelfs wanneer ze het liefst het bijltje erbij neer hadden willen gooien. Smakelijke verhalen, onfortuinlijke ontwikkelingen, ontmoetingen met buitenissige types, domme pech, oplichterij, maar ook een keur aan collega artiesten die hun pad kruisten. 

 

Door het boek ontwikkelde ik een enorme sympathie voor de persoon Stan Rogers en bij thuiskomst kon een hernieuwde poging voor het herwaarderen van zijn muziek niet uitblijven. Gelukkig waren niet al te lang geleden zijn albums opnieuw uitgebracht, geluidstechnisch gerevitaliseerd bovendien. Mijn eerste aankoop werd From Fresh Water. Een album dat na zijn dood was uitgebracht. Opvallend was dat zijn zang vergelijkbaar was aan die van Garnet. Hoe was het mogelijk dat die geweldige bariton mij eerder niet was opgevallen? Mooie zwaarmoedige nummers als Lock-Keeper en The Last Watch, maar ook het lichtvoetige Tiny Fish for Japan blijkt van een onwaarschijnlijke schoonheid. Ineens was hij daar. In de eerste plaats omdat zijn broer een levendige beschrijving had gecreëerd van een ietwat gemankeerde artiest in Night Drive, maar uiteindelijk is het Stan Rogers zelf die het complete verhaal afrondt door zijn imposante zang in geweldige emotievolle nummers. Hoorde ik jaren geleden aanvankelijk slechts een conventionele Folk artiest, maar tijdens deze herkansing was slechts een robuuste zanger. Eentje die een prachtig oeuvre naliet. Wie weet wat deze man, die stikte in rookdampen bij een vliegtuigongeluk op 33 jarige leeftijd, nog voor mooie muziek had kunnen maken. Anderzijds, hoe had Garnet’s carrière zich ontwikkeld wanneer Stan niet voortijdig was overleden? We zullen het nooit weten. Wat blijft is de muziek.

Replay
Rein van den Berg
Stan Rogers
From Fresh Water
Label: 
Borealis Records
Origineel 1984 - Geremastered 2013