Sam Lewis: Loversity

 
 

Het wereldje waar muziekliefhebbers zich verwant voelen onder de noemer Americana is uiteindelijk redelijk beperkt. Grote bedragen gaan daar hier niet in om. De promotors, zaaleigenaren, en de lokale distributie vullen met de behaalde inkomsten hoogstens een summier gevulde boterham, oftewel, er is bovenal een flinke dosis liefde voor het genre noodzakelijk wil het circuit blijven draaien. Het ons-kent-ons gehalte zorgt er bovendien voor dat interessante artiesten vanzelf boven komen draaien, mits ze vooral blijven volhouden. Via een aantal medestanders, zoals presentatrice Anita Luchies van het radioprogramma Undercover, vernam ik van (de voor mij onbekende) Sam Lewis. Mede dankzij haar wordt het genre levend gehouden, en van vers bloed voorzien. Luister wat zijn wekelijkse ten gehore brengt! De uitvoerende stijl van Lewis is vriendelijk in het gehoor liggende country. Lewis wandelt mee op de weg die een gelijkgestemde ziel als Chris Stapleton succesvol had vrijgemaakt. Lewis is meer gereserveerd waar het de longinhoud betreft van Stapleton. Hij heeft qua zang eerder iets weg van James Taylor. Loversity bevalt als geheel meer grit dan voorganger Waiting On You (2015), wat niet wegneemt dat beide albums groeien per luisterbeurt.

 

Hem primair rangschikken onder Country doet hem tekort. Hij versierd zijn songs met zwoele melodieën of een pakkende Groove, waardoor hem invloed van Soul niet ontzegd kan worden. Een nummer als Some People, of The Only One, om een tweetal te noemen, roepen een zekere affiniteit met het oeuvre van de legendarische Sam Cooke in mij op. Alsof Country niet veelzijdig zou zijn? Ach, Sam Lewis tokkelt er lekker op los, en de behoefte hem daar vanaf te houden komt allerminst bij mij boven. Mijn inschatting is dat zijn songs live uitgevoerd aan waarde zullen winnen. Dan schuurt het gepolijste randje verder weg. Een kniesoor die daar overigens over maalt. Loversity is een verdomd lekkere plaat. Barstens gevuld met prima songs, waarbij vooral lang uitgesponnen nummers mij het meest aanspreken. Het nummer met de markante titel Everything )isn´t Everything wordt loom uit elkaar getrokken, en je wilt gewoon niet dat het eindigt. Little Too Much is tenslotte de klap op de vuurpijl. Eentje die wat je mij betreft alvast als voorproefje op zijn volgende plaat mag beschouwen. Sam Lewis. Onthoud die naam. Ik vermoed dat hij zo ontspannen is als dat zijn muziek doet vermoeden. Maakt het je eenvoudig, ga domweg deze plaat beluisteren. That´s all, Folks!

Review
Rein van den Berg
Sam Lewis
Loversity
Label: 
Alliance Import
Releasedatum: 
4-5-2018