Partner: A man size job requires a man-size meal

 
 

In het jaar 1978 verscheen de debuutplaat van de Limburgse band Partner. Na een aantal jaren onder de naam Windmill (ik heb ze onder die naam nog eens live zien optreden) furore te hebben gemaakt als coverband werd Partner in de gelegenheid gesteld om een LP te maken. Een sterk punt van de band was dat ze niet alleen bestond uit prima muzikanten maar dat ze in de personen van zanger/toetsenist Erwin Musper en zanger/drummer Ab van Goor twee mensen in huis hadden die uitermate fraaie composities konden schrijven. Partner bestond verder uit gitarist Bert Bessems en bassist Pierre Beckers. 

Mijn LP's kocht ik nagenoeg altijd nieuw, maar "A man size job..." heb ik toch ergens als tweedehandsje op de kop getikt. In de hoes zat een uit een dagblad geknipte recensie van het album. "Één van de beste popelpees ooit door een Nederlandse groep gemaakt" en "Sfeer, harmonie in meerstemmige zang, melodieuze composities, (die, hoewel ze meteen aanspreken, niets met het ordinaire hitparadewerk hebben te maken) en een voortreffelijke instrumentatie maken a man size job...tot een absoluut hoogtepunt in de popgeschiedenis". Het zijn zomaar twee passages vol superlatieven afkomstig uit die review. Ik heb altijd een zwak gehad voor deze LP en nadat ik vorige week de plaat op cd weer heb aangekocht ben ik opnieuw kritisch gaan luisteren. Ik had hem zeker 25 jaar niet meer gehoord en was benieuwd of ik hem nu, jaren later, anders zou beoordelen. Het antwoord is nee.

Voordat de LP overigens het levenslicht zag werd de single "Kayuta Hill" uitgebracht. Het nummer waarop De Keutenberg wordt bezongen (die smerige puist nabij Valkenburg die in Limburg heuvel wordt genoemd en waarop wielrenners in de Amstel Gold Race na 250 kilometer bijna hun benen breken...) was geen knoeperd van een hit maar zorgde wel voor de nodige aandacht. Het blijft ook nu nog een erg sterk een nummer met herkenbaar fraai spel van Erwin Musper op elektrische piano. Nadat "kayuta Hill" plaats 23 van de top 40 had bereikt (hoogste notering) verscheen "A man size job..." 

Ook nu nog klinkt de productie helder en van deze tijd hoewel je mede door het gebruik van sommige instrumenten hoort dat het hier om een jaren '70 plaat gaat. Er wordt zelfs geopend met een heuse "Ouverture" hetgeen overigens snel overgaat in "Astral sighs". De synthesizer aan het begin van "Thank you for being here" is een voorbeeld van "het jaren '70 geluid". Maar zogezegd klinkt de muziek verder verre van gedateerd. In de review staat verder nog geschreven dat de leden van de band hebben aangegeven geïnspireerd te zijn door Steely Dan en The Crusaders maar dat de recensent meer associaties hoort met 10cc en Supertramp. Daar is iets voor te zeggen maar in het werkelijk sublieme "Home again" is de link met Steely Dan duidelijk hoorbaar. Het is een nummer zoals de heren Fagen en Brecker er tientallen uit de hoge hoed hebben weten te toveren. Pop vermengt met jazz. Mooie arrangementen en een kopersectie die uitblinkt in warmte en souplesse. De sax solo's van Conny Peters zijn niets minder dan weergaloos te noemen. 

Het traag opgebouwde "Won't you let me try again" is voor mij een ander hoogtepunt. De samenzang en de melodielijnen die deze jongens wisten op te hoesten getuigen van pure en grote klasse. Voeg daarbij die voortreffelijke instrumentale beheersing (let maar eens op de gitaarsolo in "Won't you let me try again") en je hebt te maken met een dijk van een plaat. 

Het mooie als je een plaat na 25 jaar weer gaat beluisteren (en nu op cd) is dat je nu bepaalde zaken veel meer (kunnen) opvallen. Ik was me vroeger bewust van de goede composities en het fraaie spel van Musper, Bessems en Van Goor maar het basspel van Pierre Beckers is me destijds nooit zo opgevallen. Misschien dat ik destijds veel meer op de gitaar gefocust ben geweest of misschien is het te wijten aan mijn destijds kwalitatief mindere geluidsinstallatie maar aan het soepele spel van deze man heb ik toen geen aandacht besteed. Een onrecht dat ik bij deze graag wil rechtzetten... 

Partner bracht nog het sterke "On second thoughts" uit en het beduidend mindere "The sky is the limit" en daarna was de limiet inderdaad bereikt. De band hield op te bestaan en vooral Erwin Musper boekte in de V.S. grote successen als producer van onder meer Van Halen. Nu na jaren is "a man size job..." eindelijk samen met "On second thoughts" in een box uitgebracht en verkrijgbaar voor € 9,99. Voor dat relatief luttele bedrag haal je een fraai stuk Nederlandse pophistorie in huis. 

Replay
Ed Muitjens
Partner
A man size job requires a man-size meal