Old Crow Medicine Show: Volunteer

 
 

Over de kwaliteiten van Old Crow Medicine Show als een van de beste live-acts in het americanagenre hoeft niet lang gediscussieerd te worden. De energie, het enthousiasme, het plezier en de humor spatten er vanaf. Daarnaast zijn het enorm goede muzikanten die hun hand er niet voor omdraaien om met groot gemak een arsenaal aan verschillende instrumenten te bespelen. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de boys veelal voor uitverkochte zalen hun kunsten mogen vertonen. De Grote Zaal van Paradiso was de afgelopen jaren telkens tot de nok toe gevuld, met fans van achttien tot 78, en dan maakte het niet uit of het een concert betrof met hun eigen materiaal of, zoals in 2017, met de integrale uitvoering van Dylans meesterwerk Blonde on Blonde (plus nog een flink aantal eigen nummers in de toegift).

De van klasse overlopende bevlogenheid van de optredens van OCMS maakt het er voor de groep niet makkelijker op om hun muziek te ‘vertalen’ naar de plaat. De typische, sprankelende stringbandsongs zijn live natuurlijk geweldig, maar hoe komen die nummers over als je ’s avonds om een uurtje of elf met een glaasje in de hand en het licht enigszins gedempt, een cd’tje van de mannen uit Nashville opzet? Dat blijft toch een heel klein beetje wringen.

Op Volunteer, de net verschenen cd van Old Crow Medicine Show, heeft het zestal geprobeerd een gulden middenweg te vinden. Van de elf liedjes op deze plaat zijn er vier waarbij je de voetjes van de vloer en de cowboyhoeden in de lucht zou moeten gooien. De overige zeven zijn meer mooi gearrangeerde, maar desalniettemin toch meestentijds behoorlijk vrolijke, midtempo songs. Terwijl de vier, vrij kortdurende, swingende stringbandnummers (Flicker & Shine, Shout Mountain Music, The Good Stuff en het instrumentale Elzick’s Farewell) er live ongetwijfeld ingaan als koek, en ook veel te goed zijn om bij het afspelen van de cd zomaar over te slaan, beklijven op Volunteer de andere nummers toch beter. Child Of The Missisippi is het prijsnummer, maar ook A World Away, Dixie Avenue, Look Away, Old Hickory (dat wel wat lijkt op You Ain’t Going Nowhere van Dylan/The Byrds) en het prachtige Homecoming Party zijn om van te smullen. Opvallend daarbij is ook dat vaker dan op platen uit het verleden drums en elektrische gitaren te horen zijn. Verder klinken de stevig ploppende banjo’s, de tokkelende mandolines en de opzwepende violen weer uiterst vertrouwd.

De conclusie: Volunteer, geproduceerd door bezige bij Dave Cobb, is als geheel een erg lekkere cd, waarbij zeven nummers een acht of hoger scoren en vier nummers een zeven krijgen. Al met al dus een viersterrenplaat.

Review
Paul Heyblom
Old Crow Medicine Show
Volunteer
Label: 
Sony Music Nashville
Releasedatum: 
20-4-2018