Norma Winstone: Distances (Kasplaatje Hans Jansen)

Hans Jansen
Norma Winstone
Distances

Muziek beroert idealiter zowel het hoofd als het hart. Zo bewonder ik het oeuvre van Norma Winstone rationeel gezien om de nauwgezetheid waarmee het uitgevoerd wordt. De onweerstaanbare zang, haar krachtige en expressieve stem raakt een gevoelige snaar. Verstand en gevoel. De afgelopen maand dompelde ik mij onder in haar werk. Albums als Dance Without Answer, Stories Yet To Tell en Distances beluisterde ik veelvuldig. Voor deze rubriek beperk ik mij tot het in 2008 uitgebrachte Distances. Op de een of andere manier kwam juist dit album vaker bovendrijven. Het materiaal op Distances is geïnspireerd op het werk van o.a. filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paola Pasolini, Cole Porter, Peter Gabriel en Erik Satie. Norma Winstone wordt op het album bijgestaan door Glauco Venier (piano) en Klaus Gesing (klarinet en saxofoon). Dat het drietal ook met zelfgeschreven werk uitstekend uit de voeten kan laat men onder anderen met het tedere titelnummer Distances horen. Daarnaast keerde ik telkens als vanzelf terug naar Norma’s vertolking van Peter Gabriels Here Comes The Flood. Volgens Gabriel was het origineel net iets teveel geproduceerd. Norma Winstone trekt de compositie geheel naar zichzelf toe. Haar ingetogen en diep doorvoelde interpretatie van het gloedvol gezongen origineel overtuigt op alle fronten. Het zijn deze kwaliteiten welke Distances tot een uitzonderlijk album maken.

 
 
 

Comments

 
Ed Muitjens

Mooi beschreven, Hans en ik kan niet anders dan het helemaal met je eens zijn. Dit is inderdaad een uitzonderlijk album.

 
Martin Overheul

Vandaag weer eens naar luisteren...