This is to mother you

Leven tussen hoop en vrees

"This is to mother you
To comfort you and get you through
Through when your nights are lonely
Through when your dreams are only blue
This is to mother you"

 

Ik ken geen ander liedje dat zo de kern raakt van een moeder- en kindrelatie als "This is to mother you" van Sinéad O'Connor. Geschreven door deze Ierse dame en op plaat gezet in 1997. In iedere regel, in ieder woord staat onvoorwaardelijke liefde symbolisch met een hoofdletter geschreven. Maar "This is to mother you" is niet zomaar een moeder/kind-lied. Het is eigenlijk de ultieme adoptiehymne, want adoptie is hier het thema. Sinéad O'Connor kroop destijds met een bewonderenswaardig inlevingsvermogen in de huid van een moeder die haar kinderwens door middel van adoptie vervuld hoopt te zien worden. Het is een lied van liefde waarbij de betreffende adoptieouders ongetwijfeld de jaren daarvoor heen en weer zijn geslingerd tussen hoop, vrees en teleurstelling. En de strijd tussen die gevoelens is meedogenloos en kan de energie uit je lijf zuigen. Vaak is het vooruitzicht om uiteindelijk nog ouder te kunnen worden de enige drijfveer om door dit moeras van emoties te geraken. Om toch nog te kunnen ervaren hoe het is om een vader of moeder te zijn. Om gehoor te geven aan één van de oerinstincten van de mens. Om de liefde te kunnen geven aan een kind dat die liefde ontbeert. Omdat de biologische moeder, voor wat voor een reden dan ook, niet voor haar kind kon zorgen en, voor de tweede keer in het nog jonge bestaan van het kind, gedwongen is geweest om een navelstreng door te knippen. De adoptiemoeder, zoals in het lied van Sinéad O'Connor, is bereid om die liefde aan dat kind te geven. Met heel haar hart. Wat is er mooier dan de liefde van een moeder voor haar kind? Al heeft ze het zelf niet gebaard.   

 

"This is to be with you
To hold you and to kiss you too
For when you need me I will do
What your own mother didn't do
Which is to mother you..."

 

Gelukkig wordt ook bij adoptie steeds meer gekeken naar het welzijn van het kind. In november van dit jaar heeft de Raad van Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) het advies aan het kabinet gegeven dat Nederland moet stoppen met adoptie. De regering had gevraagd om te onderzoeken in hoeverre potentiële adoptiekinderen het beste beschermd kunnen worden.  De RSJ heeft geconstateerd dat adoptie veel voordelen biedt voor het individuele kind, maar ze vindt dat aan het stelsel in zijn geheel te veel onoplosbare risico's kleven. Dat aan adoptie risico's kleven is zeker waar. Er is namelijk geen sprake van "vraag en aanbod," maar van een "in de ziel verankerde wens en een zeer beperkt aanbod." Dat zorgt er onder meer voor dat adoptieouders niet alleen emotioneel worden leeggezogen maar ook financieel. De zweem van uitbuiting en de daarbij behorende onderbuikgevoelens zorgen ervoor dat bij adoptie vraagtekens worden gezet omdat het "product," volgens de RSJ, "een kind is zonder gezin en als zodanig kwetsbaar is." Dat is een meer dan terechte zorg. De RSJ concludeert dat het belang van het kind in deze vraaggestuurde markt niet alleen voorop staat. Zo staat het kinderrecht om in een gezin in het geboorteland op te kunnen groeien op de tocht. Daarbij zou, volgens de RSJ, armoede geen reden voor adoptie mogen zijn.

 

Maar in hoeverre mag armoede geen rol spelen bij adoptie? Natuurlijk zou het ideaal zijn indien kinderen in hun eigen land kunnen opgroeien. Maar als dat in armoede moet gebeuren, staat het belang van het kind dan nog wel voorop? Want armoede staat gelijk aan geen of weinig gezonde voeding, een chronisch gebrek aan fatsoenlijke geneesmiddelen, een kleine kans op een degelijke scholing en een daarbij behorende toekomst met enig perspectief. Wat als je moet leven in een land waar de aarde van de droogte letterlijk openbarst of waar je niet veilig bent? Wordt het belang van het kind dan zelf geen geweld aangedaan? Dit terwijl er vele buitenlandse adoptieouders zijn die juist dat willen geven waarop ieder kind zit te wachten: liefde.

 

"All the pain that you have known
All the violence in your soul
All the 'wrong' things you have done
I will take from you when I come
All mistakes made in distress
All your unhappiness
I will take away with my kiss, yes
I will give you tenderness."

 

In het advies van de RSJ en de discussie daaromheen gaat het, uiteraard terecht, om het belang van het kind. Maar in de dagen voor de kerst wil ik juist even stilstaan bij die andere partij, de adoptieouders. Ooit heb ik in een deel van een dagboek mogen lezen van een ongewenst kindloze vrouw. Ze zag op tegen de kerstdagen. Niet alleen omdat het een feest is waar familie en het gezin vaak centraal staan maar omdat het voor Christenen een feest is van een geboorte. Geschreven woorden die door de ziel sneden en die een diepe pijn en een gemis opriepen. Vaak slechts herkenbaar voor zij die kindloos zijn dan wel kindloos zijn gebleven. Juist daarom vind ik "This is to mother you" zo knap. Niet alleen kiest Sinéad O'Connor voor een fraaie opbouw met accenten uit de folkmuziek, maar weet zij de situatie van de adoptiemoeder met veel empathie weer te geven. Sinéad O'Connor beschrijft het proces voorafgaande aan de adoptie niet op een hartverscheurende manier maar maakt de gevoelens tastbaar die de weerspiegeling daarvan zijn. Hier spreekt een moeder tot haar kind. Want dat is het. Een gesprek van een moeder tot haar kind. Ze opent haar hart voor dat kind. Volledig. Het kind dat, vanaf de beslissing om te adopteren, in haar hart is gegroeid. Nee, geen baarmoeder, placenta of navelstreng. Enkel dat hart. Barstensvol moederliefde. Tot op het moment waarop zij haar kind kan vasthouden zal die liefde geen kant op kunnen. Gegijzeld zijn tussen hoop en vrees. Vrees voor een nieuwe teleurstelling. En sinds dat rapport van de RSJ is die vrees een stuk groter geworden. De angst en twijfel dat de mogelijkheid om, als moeder, liefde te kunnen geven aan dat kind haar alsnog zal worden ontnomen. Zelfs als dat kind, vanaf de adoptieaanvraag, voor haar gevoel altijd al bij haar is geweest. Dat kind dat zij altijd met zich meedraagt en zal dragen. Voor de rest van haar leven. Wat de toekomst ook mag brengen. 

 

"For child I am so glad I've found you
Although my arms have always been around you
Sweet bird although you did not see me
I saw you..." 

 

00:00
 
Ed Muitjens