Matt Harlan: Raven Hotel

 
 
Verrassend, want zo snel na Bow and Be Simple had ik nog geen nieuwe cd van Matt Harlan verwacht. Vaak heb ik een voorgevoel wanneer iets er aan zit te komen, nu niet. Het plotselinge verschijnen van Raven Hotel is overigens, wat mij betreft, uitermate gewenst, want ik ben een groot liefhebber van dit soort authentieke countrymuziek. Matts eigen homepage is bij het maken van deze tekst nog niet op orde. Deze uiterst vlotte actie fungeert perfect als vooraankondiging op zijn aanstaande optredens. Niemand minder dan muzikaal ijzervreter Rich Brotherton is wederom van de partij als Matt Harlans steun en toeverlaat. Hij deed Harlans debuut, en je kan er dus van uitgaan dat de geest van Austin Texas in al zijn enthousiasme over deze nieuwe productie waart. Op Brothertons homepage vind je een uitgebreide trackrecord van zijn werkzaamheden van de afgelopen twintig jaar. En die liegen er niet om. Je mag ze beschouwen als een extra aanbeveling.

Het talent van Matt Harlan komt primair tot uiting in zijn eigen composities, waarbij ik allerminst afbreuk wil doen aan zijn zangkwaliteiten. Beschouwende werkstukjes die vaardig zijn uitgewerkt. Dat hij zich niet alleen beperkt tot akoestisch aangeklede lyriek bewijst het op dit album aanwezige Rock & Roll. Een nummer dat qua opzet afwijkt van wat we van Matt kennen, en dat extra dynamiek laat horen. De titelsong echter is dusdanig herkenbaar op Matts leest geschoeid dat de haren op je armen vanzelf rijzen van emotie. Old Allen Road doet daarna nog een flinke schep er bovenop, wat voor mij voldoende bewijs is dat Matt Harlan het andermaal flikt en een prachtig album heeft gemaakt. Zijn kersverse echtgenote, Rachel Jones, heeft een zangpartij toebedeeld gekregen op Riding with the Wind. Ze kwijt zich prima van haar taak. Haar zang is zowel een aangename afwisseling als aanvulling. Onder alternatieve stijlvorm kun je ook het jazzy Burgundy & Blue schikken. Een “late night listening” waarin glansrollen zijn weggelegd voor Glenn Fukunaga op staande bas, en John Mills die stijlvol doch gepast buiten zichzelf treedt met zijn tenorsaxofoon. Slow Moving Train brengt het jonge stel samen in een duet.

Genoeg geleuterd! Beluisteren deze plaat, zodra de mogelijkheid zich aandient, en bezoek ook één van die gelegenheden waar hij optreedt. Het album Raven Hotel biedt weliswaar voldoende chemie van zichzelf, maar een levende verschijning kent zo zijn eigen bekoring.

Rein van den Berg
Matt Harlan
Raven Hotel
Label: 
Berkalin Records
Releasedatum: 
28-3-2014
Beluisteren deze plaat, zodra de mogelijkheid zich aandient!