The Mastersons: Birds Fly South

 
 

De aanvankelijke hoes was weliswaar iets minder strak, maar bevatte dezelfde klassieke brug; The Brooklyn Bridge. De verschijningsdatum is een paar keer naar achter geschoven, het had uiteindelijk geen invloed op de songs of hun volgorde. Tussen de eerste geïmproviseerde release en het exemplaar dat vanaf 3 september in de winkels ligt is een contract met New West Records tot stand gekomen. Een enorm voordeel waar het promotie of distributie betreft. Helemaal uit het niets komt het echtpaar overigens allerminst. Chris Masterson trad op in de latere bezetting van Son Volt, en Eleanor Whitmore speelde met o.m. Regina Spektor en Kelly Willis. Vóór The Mastersons bracht Eleanor de soloplaat Airplanes uit, waarop Chris ook al mede zijn stempel wist te plaatsen. Tijdens de laatste SXSW werden ze opgemerkt en omschreven als opzienbarend. Ze hadden zichzelf al eerder onder de aandacht gebracht door het voorprogramma te verzorgen van Steve Earle. Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoetten begonnen ze samen liedjes te schrijven. Schrijfstijl van beide musici bleek erg goed bij elkaar te passen. Daarnaast hebben ze enorme belangstelling voor traditionele zuidelijk gelegen muziekstijlen. Dit verduidelijkt ook meteen de titel van hun debuut: Birds Fly South.

The Mastersons vonden in elkaar een romantische match en een aantal van de nummers op deze plaat werden inderdaad door beide gezamenlijk geschreven. Toch bevat deze plaat ook een aantal liedjes die los van elkaar tot stand kwamen. Het schitterende Time is een voorbeeld van Eleanors  compositorische vaardigheden. Bovendien laat ze in dit nummer horen dat ze over een geweldige stem beschikt. Een die speelt met de toonladder. Dat Chris eveneens een knappe song weet te schrijven komt naar voren in het Beatleske Would it Really Be a Sin? Individueel hadden ze ongetwijfeld hun weg gevonden, maar door hun krachten te bundelen hebben ze een katalysator ontdekt die extra impulsen geeft. Deze wederzijdse stimulans vertaalt zich niet alleen naar de individuele nummers, het album als geheel bevat geen “opvullers”. Hun sound ligt ergens tussen pop en americana. Het is enerzijds rootsy te noemen, maar heeft tevens een meer luchtige vibe. Een nummer als Crash Test bezit, naast een vlotte beat, een heerlijk retrogeluid. Wanneer je denkt richting The Jayhawks en Wilco, dan kom je aardig in de buurt van The Mastersons.
Rein van den Berg
The Mastersons
Birds Fly South