Martha Tilston: Machines of Love and Grace

 
 

Onthaasten. Pas op de plaats nemen wanneer de wereld aan je voorbij lijkt te schieten. Verdwijnen in de muziek kan daarbij een probaat middel zijn. Wegglijden in een andere dimensie. Ben je naarstig op zoek naar een tijdelijk rustgevend verpozen, dan is de wereld die Martha Tilston creëert de plaats waar je jezelf thuis voelt. Het beoogde effect weet ze hernieuwd te bereiken met Machines of Love and Grace. Het album zondert zich daarmee allerminst af van zijn voorgangers. Het valt mij daarom zwaar dit album individueel te bespreken aangezien het zo aansluit op haar vorige werk. Haar muziek lijkt verpakt in een tijdloos vacuüm. De factor tijd wordt buitengesloten. Haar werk kenmerkt zich door een gezuiverde combinatie van modern en mystiek. Enerzijds is er de aanwezigheid van traditionele folk, anderzijds voegt Tilston daar een trip-achtig element aan toe. Haar muziek dwingt je om pas op de plaats te nemen. Geen kabbeltempo’s die je in slaap sussen overigens. Denkbeeldig trekt een bonte parade voorzien van feeën, elven en andersoortige karakters aan je voorbij, die je alsof verdoofd aanschouwd en volgt.

Twaalf nummers in totaal, inclusief het verstopte nummer Lifeboat for the soul. Een nummer, live uitgevoerd, waarin ze haar filosofie bezingt. Letterlijk heeft ze het over de vertragende werking wanneer je onderduikt. Onderzeeërs zullen zelden het thema zijn geweest in het nest alwaar Martha opgroeide. Als kind was ze omgeven van muziek. Haar vader is de gewaardeerde Steve Tilston; Stiefmoeder is de glorieuze London-Ierse folk zangeres Maggie Boyle; haar moeder Naomie een getalenteerd artiest, terwijl stiefvader Frank directeur van een theater is. Folkhelden als Bert Jansch, Ralph McTell en John Renbourn zatten bij haar vader aan de keukentafel, terwijl Maggie Boyle haar de liefde voor de traditionele muziek bijbracht. Zie hier de invloeden die Martha gevormd hebben. Gevoel voor muziek werd haar met de paplepel ingegeven. Mocht ik de suggestie gewekt hebben dat Tilston een dromer is dan kun je die conclusie meteen terzijde leggen. Dat ze betrokken is bij wat zich in de wereld afspeelt spreekt uit haar teksten. Ze vraagt zich op Wall Street af waar toch al dat geld gebleven is, en meer specifiek, naar wie het gevloeid is. De invloed van Joni Mitchell sprak altijd al uit de muziek van Martha. En Butterflies is niets anders dan een lofzang op deze Canadese icoon. Did you ever find that river to skate on? Machines of Love and Grace is een uitstekend album wat ze, samen met de altijd aanwezige gitarist Nick Marshall (sinds Mouse), toevoegt aan haar repertoire.

Rein van den Berg
Martha Tilston
Machines of Love and Grace
Squiggly Records
Releasedatum: 
22-10-2012