Marshall Chapman: Big Lonesome

 
 

Een van de wonderlijkste eigenschappen van de mens is dat we in staat zijn verdriet om te zetten in schoonheid. Om pijn te transformeren tot pracht. Toen de grandioze componist Gustav Mahler doorhad dat zijn vrouw Alma hem bedroog met architect Walter Gropius, verwerkte hij zijn persoonlijke leed in het aangrijpende adagio van zijn Tiende Symfonie. En toen de Britse schrijver W.H. Auden zijn geliefde verloor, schreef hij met Funeral Blues (dat wereldbekendheid kreeg dankzij de film Four Weddings And A Funeral) een van de allermooiste treurdichten ooit. Op haar eigen manier doet Marshall Chapman iets overeenkomstig op haar nieuwe album Big Lonesome dat van de eerste tot de laatste minuut één indrukwekkend eresaluut is aan haar buddy, soul mate, begeleider, bloedbroeder en partner in crime Tim Krekel. Die werd op 24 juni 2009 het zoveelste slachtoffer van de sluipmoordenaar kanker. Waardoor de plannen die beiden hadden om een plaat op te nemen met duetten, een plan dat in 2008 al vorm had gekregen, in duigen vielen en Chapman geruime tijd later dit album opnam. Big Lonesome ademt uit elke vezel droefenis om het verlies van een goede vriend, maar is tegelijkertijd doorspekt met respect en hoop, en straalt van begin tot einde van pure schoonheid. Vanaf de titelsong die stevig knipoogt naar Johnny Cash, doolt de geest van Tim Krekel (coauteur van drie nummers) door deze plaat via prachtsongs alsDown To Mexico, de Cindy Walker-cover Going Away Party, het fabelachtige Falling Through The Trees (‘I wrote that song when I realized my last album wasn’t going to happen, at least not as I had hoped. I like how Trees and Going Away Party deal with the same theme – the devastation that follows the death of a dream,’ zegt Chapman daarover), Tim Revisited en I Can’t Stop Thinking Of You. Zelfs de Hank Williams klassieker I’m So Lonesome I Could Cry past naadloos in dit muzikale adios. Samen met onder meer gitarist Will Kimbrough, die hier grote hoogten bereikt, drummer Casey Wood, bassist Jim Mayer en steel gitarist / saxofonist Jim Hoke staat Marschall Chapman op Big Lonesome bijna vijftig minuten lang garant voor americana van de aller bovenste plank. Tim Krekel mag zich gezegend voelen met zo’n dierbare vriendin.

Martin Overheul
Marshall Chapman
Big Lonesome