Marry Waterson & Oliver Knight: The Days That Shaped Me

 
 

Noord Amerika kent de vooraanstaande muzikale familie McGarrigle/Wainwright, Engeland Waterson/Carthy. Families met wagonladingen muzikaal talent in de genen. De jongste loot aan de Engelse stam betreft Marry Waterson & Oliver Knight. Marry en Oliver, broer en zus, wiens moeder Lal Waterson enkele jaren geleden helaas overleed. Lal Waterson, monumentaal en ongeëvenaard vertolker van de Engelse folk. Samen met haar zoon Oliver verantwoordelijk voor de twee onvergetelijke meesterwerken Once In A Blue Moon en A Bed Of Roses.

 
Het in memoriam concert voor Lal Waterson in The Royal Albert Hall in 2007 was de start voor het debuutalbum The Days That Shaped Me. Het zou ruim drie jaar duren voordat het project afgerond zou zijn. 
 
The Days That Shaped Me is vrijwel in zijn geheel als hommage aan hun illustere moeder te beschouwen. Het album kent een min of meer overeenkomstige klankkleur als beide eerder genoemde albums. Pianist Reuben Taylor en klarinettist Jo Freya zijn hierbij terugkerende gastspelers. Verder kent dit zeer afwisselende album prominente gasten als James Yorkston, Kathryn Williams en Eliza Carthy.
 
De voorzichtige opener Father Us kent naast de prachtige samenzang van Marry Waterson en Kathryn Williams een fraaie vioolpartij van Eliza Carthy. Wanneer Marry in Revoiced, hoe toepasselijk getiteld, haar stem een octaaf laat zakken is de gelijkenis met Lal Waterson compleet. De appel valt niet ver van de boom. Een schok van herkenning ging bij eerste beluistering door mij heen. The Gap is na een paar luisterbeurten niet meer uit je hoofd te branden, repeterende akoestische gitaarlijnen en Marry’s gedoubleerde stem in een af en aanrollend koortje.
 
Overheersend op dit album zijn de immer sterke melodieën, waarbij het geheel in bescheiden context uitgewerkt is en waarbij altijd de vocalen op de voorgrond staan. In The Loosenend Arrow laat Marry de vocalen aan Eliza Carthy en neemt hierbij zelf genoegen met een plekje op achtergrond. Even later keert zij schitterend terug met (de single) Windy Day. Deze lome jazz ballade wordt heerlijk croonend voor het voetlicht gebracht waarbij Freya’s klarinet de bezongen herfstdag ongehoord luister bij mag zetten.
 
Het samen met James Yorkston geschreven en gebrachte Yolk Yellow Legged laat een onvervalst staaltje psychedelische folk horen. Binnen de context van het album blijkt het wonderwel te passen. Het plechtstatige Rosy en hemelse Angels Sing bevatten niet eerder gepubliceerde tekstflarden van Lal Waterson gevolgd door het slechts voor stem en gitaar bestemde Another Time. Het jazzy Run To Catch A Kiss benadert niet alleen de sfeer maar ook de vocale kracht van de al eerder genoemde McGarrigle zusters. Op afsluiter Secret Smile buitelen de stemmen van Waterson en Kathryn Williams nog eenmaal over elkaar.
 
Met het verslavende The Days That Shaped Me richten Waterson/Knight een bescheiden monument op voor Lal Waterson.From Time To Time She’s In My Rhyme...
Hans Jansen
Marry Waterson & Oliver Knight
The Days That Shaped Me