Mark Lucas: Uncle Bones

 
 

Volstrekt vanuit het niets komen vaak de leukste verrassingen. (Anders is het ook geen echte verrassing natuurlijk.) Ik ben nimmer in Kentucky geweest, maar afgaande op Uncle Bones van Mark Lucas zou je kunnen concluderen dat daar nog voldoende ruimte is voor traditionele muziek. Vol overgave wordt gemusiceerd. Niet alleen de ontboezemingen van Lucas zelf zijn een lust voor het oor, ook de overige musici laten zich niet onbetuigd. Behalve de werkelijk fantastisch klinkende Jenee Fleenor (op viool) komt ook Bleu Mortensen erg sterk voor de dag op dobro en pedal steel. De composities variëren van ingetogen verlangen (Take Me Back, Water) tot ongeremd vrolijk (Every Day I Have the Greens) Onderling vloeien de instrumenten harmonieus samen, wat deze plaat bij regelmaat een lust voor het oor maakt.

Als een marginaal puntje van kritiek vond ik een paar kleine technische zaken waar een ander ongetwijfeld lachend heenstapt, zoals het uitfaden van een nummer als Dragon Reel, of de vocale vervorming die is toegepast in Big Bad Love. Bij traditionele muziek hoor ik liever geen kunstmatigheden, maar hoop doorgaans dat de artiest zich zoveel mogelijk beperkt tot natuurlijke oplossingen. Zoals gezegd, een detail, want het spelplezier poets de oneffenheden vakkundig weg. Ruim voldoende waardoor mijn nieuwsgierigheid opgewekt wordt naar zijn debuutplaat uit 2010; Dust. Uncle Bones is niet een plaat die dusdanig hemelbestormend of euforisch is waardoor hij gaat verschijnen in mijn eindejaarlijst – daarvoor is de concurrentie gewoonweg te groot. Evengoed valt veel te genieten!
She never did tell where she came fromAnd now no-one  knew where she wentThe miller just shivered and stared at the riverAnd wept on his knees for his sinsRocks sewn in the pockets of her coatShe walked down to the river, got in a boatA hunter's moon shone, the oars creaked and moanedAnd a song echoed out through the cove
Eerste couplet uit Take Me Back, Water. ’t Is dat de composities van eigen hand zijn, anders zou in dit nummer net zo gemakkelijk een traditional kunnen schuilen.
Rein van den Berg
Mark Lucas
Uncle Bones