Mariecke Borger: Through My Eyes

 
 

Nederlandse artiesten raken niet zelden bedolven onder de lawine aan buitenlandse acts die bij voortduring over ons, de consument, heen dendert. Er is immers aanbod genoeg, en ook aan talent mankeert het niet. Een levensvatbare carrière maken in de muziek lijkt mij een moeizaam traject. In een ideale wereld zullen alleen de beste slagen, en anders de hardnekkigste. Maar ja, wat doe je, wanneer je niets liever wil doen dan zingen en muziek maken? Gewoon je hart volgen! Dat laatste is zeker het geval voor dit debuutalbum van Mariecke Borger, zij laat haar hart spreken op Through My Eyes. Een album, zoals de titel al aangeeft, gezongen vanuit het perspectief van de zangeres.

Haar liedjes gaan over persoonlijke gevoelens. Relationele perikelen in de liefde ontstaan niet zelden door onbegrip of onzorgvuldige communicatie. Niet verwonderlijke natuurlijk, wanneer emoties in het spel zijn. Na verloop van tijd volgt dan een analyse, de tijd heeft afstand genomen van het moment. Nadien is het vaak eenvoudiger pijnlijke kwesties te aanschouwen. Through My Eyes is een introspectief album. Mariecke gaat bij zichzelf te rade, legt de elementen op tafel, en voegt de ratio toe. Ze heeft zichzelf bevrijd van haar oude liefde, zingt ze, maar helemaal overtuigen doet ze me niet. Ik twijfel nog. Het pleit voor haar, want gevoelens voor iemand waarvan je houdt of hield gooi je niet overboord als een oude sok. Nou ben ik geen relatie-coach, maar Mariecke, lieve schat, twijfel niet langer. Hij is misschien jouw liefde waard, maar kwel jezelf niet onnodig. Zet het achter je! Je hebt je best gedaan. Investeer je tijd in de dingen die het leven de moeite waard maken.

De luisterliedjes zelf zijn stuk voor stuk wonderschoon. De teksten zijn zo eerlijk en oprecht mogelijk gemaakt, de pijn is echter nog voorzichtig ingezwachteld. Openheid wordt enkel prijsgegeven binnen het toelaatbare. Een respectvolle combinatie van inzichtelijk, verhullend en discreet. Het album Trough My Eyes ontleent zijn kracht in de eerste plaats aan de teksten. Ze zijn niets anders dan het verwerkingsproces van een jonge gevoelige vrouw die verstrikt raakte in haar gevoelens. De openingssong Not Too Late lijkt een sleutelnummer. Ze geeft de onmogelijke liefde nog steeds een kans, want it took a while for me to become myself en ook met I see that I was miles away from what I want myself to be legt ze de hand in eigen boezem. In All That I Need springt de onzekerheid van de hak op de tak. Loving you has made me so insecure. Now I have nothing to hold onto, should I leave this life behind. Zwaarmoedige teksten illustreren de diepgang van deze meid.

Toch is er niet droefheid alleen. Ze wordt niet voortdurend meegesleurd door deprimerend stemmingen of onbestendigheid. Op This Way lijken de relationele voorwaarden te worden bijgesteld. Er wordt ruimte geëist voor de ik-persoon, er valt terechte boosheid te ontwaren. Had nog wel iets zwaarder aangezet mogen worden. Een liefdesrelatie impliceert gelijkwaardigheid. Jezelf ondergeschikt of afhankelijke opstellen doet hieraan afbreuk. Kortom, Mariecke’s teksten verraden veel, maar laten minstens evenveel ruimte voor speculatie over. Ik houd van dit soort teksten. Of iedereen vergelijkbare moeite neemt vraag ik me af, maar raad desondanks een ieder aan om luistertijd te investeren. Gelukkig valt ook muzikaal veel te genieten. Ondanks de lap en pedal steel ervaar ik dit album in de eerste plaats als een Folk georiënteerd album. Technisch is alles tot in het kleinste detail verzorgd. Die drang moet de Borgers in het bloed zitten. Through My Eyes is een pracht plaat, en niets anders dan een aanrader voor de liefhebbers van romantiek.

Rein van den Berg
Mariecke Borger
Through My Eyes