Marc Douglas Berardo: Downhauler

 
 

Het voornaamste doel van een recensie zou moeten zijn dat je een beeld schets voor de lezer. Wat mag of kan hij verwachten? Uitdagen tot een luistersessie is wat mij betreft voldoende. Niet altijd even eenvoudig. Uiteraard heb ik een aantal middelen tot mijn beschikking. Eentje ervan is het maken van een treffende vergelijking. Bij deze artiest, Marc Douglas Berardo, is dat allerminst eenvoudig. Hij heeft namelijk iets unieks, iets geheel eigens, ook al maakt hij gebruik van een veelvoud aan bijeengevlochten factoren. Zijn sound heeft affiniteit met Californiaanse folkrock, zoals het bestond in de jaren zeventig, maar is daarentegen ontegenzeggelijk meer van deze tijd. Zijn muziek en zang zou je mogelijk zelfs blanke soul mogen noemen. 

 
Zijn stem buigt enorm gemakkelijk mee met de lijnen van de melodie. Qua stijl zou ik een vergelijking willen trekken met de muziek van Keith Greeninger, waarbij Marc Douglas Berardo aanzienlijk minder leunt op zijn gitaarspel. Wat blijft zijn 14 zeer vakkundig gemaakte melodieuze liedjes. Qua productie enigszins conservatief, maar kwalitatief om je vingers bij af te likken.
 
Eerder folk, dan country, mogelijk zelfs een pop variant te noemen, maar wel eentje die zich richt op een volwassen publiek. Verhalende eenvoud in de beste zin van het woord. Downhauler is niet zijn eerste plaat, en wanneer ik de diverse kritieken mag geloven die ik aantref op CDBaby dan is zijn achterliggende werk eveneens een luisterend oor waard. Waarom hij tot dusverre zo onbelicht is gebleven is mij vooralsnog een raadsel. Wellicht appelleert hij te weinig aan de smaakmakers die voor een extra duwtje in de rug kunnen zorgen. Smokegun Jack Daydreams is slechts 1 van de vele nummers die gesitueerd zijn in een Caribische achtergrond. Het kustgebied nabij Florida speelt een grote rol in de fijnzinnige beschrijvingen die je terugvindt op dit album. Inspiratie is gezocht in zowel het historische als in een alledaagse reisbestemming. Ook een persoonlijke ontboezeming zal hij je niet onthouden. Berardo speelt met woorden om een idyllisch plot te beschrijven, en de melodielijn sluit daarop perfect aan. Wijk met Berardo eens af van meer voor de handliggende keuzes, en ruim luistertijd in voor deze Amerikaan. “Het antwoord ligt in het onbekende!”: houdt een goede vriend me voor. Behoud slechts het goede.
Rein van den Berg
Marc Douglas Berardo
Downhauler