Marc Black: Pictures of the Highway

 
 

Na beluistering van Marc Black’s Pictures of the Highway bleef ik achter met een tweeslachtig gevoel. Enerzijds schrijft hij zeer uitgekiend. Uitgebalanceerde klasse songs waar ik enorm van kan genieten. Anderzijds maakt hij vrolijke deuntjes, die wellicht dienen ter intermezzo, maar waarvan ik na eerste beluistering al mijn bekomst heb. ’t Zal een afwijking zijn van mij. Ik kan moeilijk begrijpen waarom een artiest de behoefte heeft zulks uiteenlopends bij elkaar te voegen tot 1 album. Opener Red Lite en My Live It Up Baby zijn werkelijk voorbeelden van een categorie om te zoenen, terwijl onbenulligheid ten top wordt gevierd in de liedjes als Ooh I Love My Coffee, Scott’s Bungalo en Little Brown Bunny. De teleurstelling wordt extra versterkt omdat na een enorme pakkende openingssong de geschepte verwachting gaandeweg afbreuk wordt gedaan. Terwijl op sommige momenten de suggestie wordt gewekt dat hij muziek weet te creëren op een Tim Hardin niveau, waarna dat frequent terugvalt op het soort kinderlijke meligheid waarop ook iemand als Paul McCartney patent heeft, dan slaat bij mij teleurstelling toe. Helaas, kan ik moeilijk mijn aandacht opbrengen bij Pictures of the Highway. De ongetwijfeld goed bedoelde humor slaat bij mij om in irritatie. Ongetwijfeld dat iemand Marc Black’s plaat op de juiste wijze schat, en de entertainmentwaarde waardeert. Ik behoor helaas niet tot die groep. Aan de musici ligt het overigens niet, want er spelen een aantal klinkende namen mee op Pictures of the Highway; Jay Bellerose, Steve Gadd en Eric Haywood. Ondanks een paar mooie composities, wordt het merendeel te licht bevonden voor mijn smaak.

Rein van den Berg
Marc Black
Pictures of the Highway