Lynne Hanson: Once the Sun Goes Down

 
 

Zonsondergang: het moment voor overpeinzingen maar ook een metafoor voor een einde. In het geval van “Once the sun goes down”, de derde cd van Lynne Hanson, het einde van een relatie. Het album begint dan ook met een break-up song, genaamd “When Lovers Leave”, waarop ook Justin Rutledge te horen is op banjo. “Just another sunday morning / Can you hear the quiet in the breeze / Can you hear the break in my voice / It’s the sound hearts make when lovers leave”. Een bijzonder fraai openingsnummer waarop deuren worden dichtgetrokken.

Daarna ontvouwt zich in een tiental nummers een beeldend en boeiend beschreven verwerkingsproces. Het album is namelijk doorspekt met teksten over het verwerken van een teloorgegane relatie en komt als zodanig conceptmatig over. Wat meteen opvalt zijn de drums. Ze klinken zwaar en donker en weerspiegelen als het ware het gemoed van de hoofdpersoon. Het lijkt er sterk op dat de plaat erg autobiografisch is aangezien producer David Baxter over Lynne Hanson heeft gezegd zegt dat ze traditionele structuren van liedjes heeft gebruikt om haar erg persoonlijke verhaal te vertellen. Ondanks het trieste gegeven van “When Lovers Leave” eindigt het lied erg sprankelend met fraai, subtiel samenspel van gitaar, mandoline en bas.

Eenzelfde sprankeling kom je tegen op het heerlijke “Just for the ride” dat een prachtig, pakkend refrein kent. Een ander hoogtepunt is “Here we go again” waarop de hoofdpersoon aangeeft nog niet klaar te zijn voor een nieuwe relatie en begrip vraagt aan de ander om het rustig aan te doen: “I can hear you softly knocking / I stand quiet on the other side / There’s still a door between us / I know you’d like to open wide.” De verwerking van de oude liefde, de voorzichtigheid om iets nieuws te beginnen en de angst om weer gekwetst te worden houden de nieuwe liefde op afstand. “But I’m still picking up the pieces / Still broken glass along my path / You’ll find that I thread lightly / The same is all I ask”. De avond en nacht na de zonsondergang zijn symbolisch voor de bekende, moeilijke tijd na de beëindiging van een relatie. Een pijnlijke, donkere en trieste tijd. Dat blijkt wel uit dit indrukwekkende album. Maar na iedere zonsondergang is er ook weer een zonsopgang. Een nieuw begin, doorspekt met hoop en vertrouwen. Zo ook hier.

De plaat eindigt dan ook met het evenzo prachtige “Lilacs dancing”: “An end to the late nights / of wanting to be found / you answered the call / and turned my heart around”. Een nieuwe liefde is gevonden. De oude liefde is een herinnering geworden. De wond is genezen. De zon staat weer hoog aan de hemel…Lynne Hanson heeft dit op “Once the sun goes down” prachtig verwoord. 

Ed Muitjens
Lynne Hanson
Once the Sun Goes Down