Los Lobos: Disconnected in NYC

 
 

Het is alweer geruime tijd geleden dat ik een recensie schreef om aandacht te vestigen op deze grijze wolven. Enerzijds was dat omdat hun naam al lang gevestigd is, anderzijds omdat hun serieuze gretigheid enigszins getemperd is. De meeste druk lijkt van de ketel. Toch, dit gezegd hebbende, laat het zich eenvoudig concluderen dat wanneer Los Lobos zich op een podium begeeft juist de jonge honden in hen ontwaken, want dan klinken ze viriel en herboren. Op basis van hetgeen zich laat beluisteren ligt hun hart in de eerste plaats bij het gezamenlijk musiceren. Dat de band gigantisch op elkaar ingespeeld is, mag geen verbazing oproepen. Van een ego incident of andersoortig conflict tussen de heren onderling heb ik eveneens ooit gehoord. Er wordt ruimte geboden, en die ruimte wordt slechts muzikaal ingevuld.

De liedjes op Disconnected in New York City zijn niet nieuw, maar wil ze vanwege het pure spelplezier evenmin gedateerd noemen. De mannen spelen letterlijk met de muziek waardoor oude appels nieuwe glans krijgen. De Mexicaanse roots van de heren worden niet weggepoetst op deze plaat, dat niet, maar wel steekt tussen alle stijlvormen zelfs een jazzy briesje op. Steve Berlin’s saxofoon krijgt in de langere stukken alle ruimte, terwijl ook de ritmische combinatie Bugs Gonzalez en Camilo Quinones zich van hun beste kant laat beluisteren. Eind 2012 werden de opnames gemaakt. Dit is niet de band die gezapig of gemakzuchtig zijn “best of” afroffelt, maar een strakke set weggeeft die geen seconde ruimte tot verveling toestaat. Los Lobos laat met deze live registratie horen dat ze nog steeds zeer de moeite waard zijn. Eerlijk gezegd, en ik weet niet wie de suggestie gewekt had, maar De Wolven zijn nooit weggeweest!

Rein van den Berg
Los Lobos
Disconnected in NYC
Label: 
Proper
Releasedatum: 
29-10-2013