Lee Harvey Osmond: A Quiet Evil

 
 

Tom Wilson is sinds mensenheugenis al een onafhankelijk creatief muzikaal artiest. Hij komt met een goudeerlijk product, zonder streven naar roem of geld. Gelukkig zijn er nog pioniers die slechts hun liefde voor de muze wensen te delen. Het leven is kort genoeg, dus waarom beperk je jezelf niet zoveel mogelijk tot basale zaken zoals het verzorgen van amusement & entertainment? De man heeft al diverse wapenfeiten waarmee hij naam heeft gemaakt binnen Canada, terwijl ook in Amerika en Europa zijn reputatie als een van de peilers van Blackie and the Rodeo Kings steeds vaker voor het voetlicht komt. Wilson maakt muziek voor nu, maar met de basis van alle tijd. Authentieke folk rock, maar dan met een lekker in het gehoor liggende beat.

 
Lee Harvey Osmond is zijn laatste alter ego, en diverse Canadezen ondersteunen hem bij dit unieke project. Hij deelde een ander project met de kern van the Cowboy Junkies; the Kennedy Suite, en verzorgde hiervoor de zang van het nummer Parkland (eveneens aanwezig op deze plaat). Je treft op A Quiet Sun bandleden aan van the Sadies en the Skydiggers, maar ook Margot en Michael Timmins, daarnaast Brent Titcomb (Canadees folkmuzikant), voormalig Junkhouse (*Wilson’s jeugdband) drummer Ray Farrugia en folk & blues zangeres Suzie Vinnick. Voordat de opnames van de komende Blackie and the Rodeo’s van start gaan, vergezelt Lee Harvey Osmond the Cowboy Junkies op een Amerikaanse tournee.
 
Het repertoire op A Quiet Sun bevat zowel eigen materiaal van deze gelegenheidsformaties, maar ook een fantastisch uitgevoerde cover van David Wiffen’s Lucifer Blues, en een werkelijk schitterende versie van Velvet Underground’s I Can’t Stand It. Al met al heb je met Lee Harvey Osmonds A Quiet Evil een uitstekende CD te pakken. Zeer genietbare muziek met het hart op de juiste plaats.
Rein van den Berg
Lee Harvey Osmond
A Quiet Evil