Kyle Carey: North Star

 
 

Drie jaar geleden verscheen Kyle Carey's Monongah, en ik schreef destijds dat het album me het gevoel gaf op een wolkje te zweven. De zuivere, warme stem van Kyle in combinatie met de fraaie akoestische begeleiding is uitnodigend op een bijna dwingende manier, de melodieën en verre van oppervlakkige teksten worden je op een presenteerblaadje aangereikt. Kyle werkt op mij net zo onweerstaanbaar als de Sirenen op Odysseus werkten. Voor haar tweede album heeft Kyle de lat hoog gelegd en we mogen dankbaar zijn dat ze het project tot een goed einde heeft gebracht, want het resultaat met de naam North Star is weer een tractatie geworden.

Met deze plaat verlegt Kyle haar 'Gaelic Americana'-stijl een stukje in de richting Gaelic: door de instrumentatie, maar zeker ook door haar keus voor producer Seamus Egan, vooral bekend als frontman van de Ierse groep Solas. Hij zorgt voor een rijke en fijnzinnige productie waarin Kyle's stem de ruimte krijgt en het wolkje veelkleuriger wordt en tegelijk nog comfortabeler aanvoelt.
North Star begint laagdrempelig en vlotjes met June Day, een liedje over een Australische zomerliefde, en dat zomerse en lichtvoetige geluid klinkt ook nog in Casey Jones Whistle Blow, met een heerlijke  banjo van Dirk Powell en viool van Chris Stout. Dan wordt gas teruggenomen en Northern Lights laat Kyle Carey horen zoals we haar beter kennen: ietwat melancholiek, maar door haar troostende stemgeluid nooit triest. Dit soort overpeinzingen zijn Kyle op het lijf geschreven. Datzelfde kan gezegd worden van Nora O'Kane, een prachtig lied dat is geïnspireerd op een gelijknamig gedicht van de Amerikaanse Louise McNeill.
Het hoge niveau wordt in het vervolg gemakkelijk vastgehouden, zang en samenspel in zowel de langzame als de vlottere nummers, welke laatste overigens niet zelden een 'second thought' lijken te herbergen. Favorieten benoemen is vrijwel ondoenlijk, want ik betrap me erop dat ze bij elke luisterbeurt lijken te wisselen. Het prachtige titelnummer en Winter Fever dringen zich op, maar ook de afsluitende Kate Wolf-cover Across the Great Divide mag niet ongenoemd blijven.
Kyle Carey heeft de lat voor haar tweede album hoog gelegd, maar door haar keuze van producer en de selectie van muzikanten (waaronder Josienne Clarke en Ben Walker, die onlangs ook zelf een nieuw album presenteerden, Pauline Scanlon, Katie McNally, Craigh Werth en de reeds genoemde Dirk Powell en Chris Stout) slaagt ze met vlag en wimpel. Een heerlijke plaat waar je naar blijft luisteren.
John Smits
Kyle Carey
North Star
Label: 
Americelta Records
Releasedatum: 
1-9-2014
Kyle Carey heeft de lat voor haar tweede album hoog gelegd, maar door haar keuze van producer en de selectie van muzikanten slaagt ze met vlag en wimpel.

Ook interessant

Kyle Carey Kickstarter admin 26 Oct 2016
Folk@22 goes international Math Heijen 27 Mar 2012