Justin Rutledge: Valleyheart

 
 

De kans dat Justin Rutledge ooit een trash metal album zal opnemen is minuscuul klein. Ryan Adams, de gelijkgestemde ziel waarmee hij tot vervelens toe wordt vergeleken, deed dat een paar jaar geleden wél, wat een plaatje opleverde waaruit meer troep kwam dan uit een overmaatse steenpuist. We zien het Rutledge niet doen. Daarvoor lijkt zijn hart te zeer uit marsepein te bestaan en dat bedoelen we beslist niet negatief. De zoetgevooisde Canadese troubadour heeft op zijn vorige vier albums uitvoerig bewezen dat hij – in al zijn eenvoud – doordrongen is van poëzie, schoonheid en harmonie en dat er in zijn wereld geen plaats is voor dissonanten. Ook op zijn nieuwe plaat Valleyheart, naar eigen zeggen zijn meest Californische album, laat Rutledge omstandig horen dat hij zijn heil zoekt én vindt in weloverwogen traagheid en zachte weemoed. ‘This is what I do. This is what feels right’, zei hij hierover in een interview met No Depression en hij doet dat met een soort sentiment en eerlijkheid dat op de beste momenten doet denken aan de ballads van Gene Clark – zonder die evenwel te evenaren, maar de potentie is er.

Traagheid is hét trefwoord om Valleyheart te omschrijven, zelfs op de uitzonderlijke momenten dat het tempo wat omhoog gaat. De plaat opent met het langoureuze Amen America, een liefdeslied waarin Rutledge het gelaat van de door hem beminde VS bezingt zonder daarbij de littekens uit het oog te verliezen. Je hoort een akoestische gitaar, precies genoeg noten op de mondharmonica en de angelieke stem van de Engelse zangeres Carina Round, die vorig jaar al samenwerkte met Rutledge in de gelegenheidsformatie Early Winters (hun gelijknamige album is een aanrader). Round krijgt op dit album een belangrijke rol toebedeeld en ze brengt die taak met quasi achteloze klasse tot een goed einde. Prachtig hoe haar stem extra kleur geeft aan die van Rutledge in Getting Away, het zonnige maar inhoudelijk schaduwrijke Kapukasing Coffee, de ontroerende liefdesballade Heather In The Pines en Through With You, het pronkstuk van dit album. Een album dat, zoals is aangehaald, vooral traag is. In het alom heersende geraas van verkeer, werk, verplichtingen, verwachtingen en niet-aflatende nervositeit is Valleyheart een oase van rust, reflectie en kalmte. Een oase waar het bijzonder goed toeven is.

Martin Overheul
Justin Rutledge
Valleyheart