Jonah Tolchin: Criminal Man

 
 

Soms heb je van die dagen en dan word je overmand door onbestendige gevoelens. Stom, want ik heb absoluut geen reden tot klagen. Allesbehalve zou je zeggen. Toch sluit de sfeer van dit album enorm aan bij hoe ik me voel vandaag. Neerslachtig. Na pieken vind je dalen, maar of dit eveneens geldt voor Jonah Tolchin vraag ik me af. Zijn deprimerende teksten zijn namelijk paradoxaal genoeg een lust voor het oor.

So just let me drown, for she won’t come around, she’s too busy being free, so I’m headed down. Yes I’m sinking now, without a sound, it’s time to march into the waves, where troubles are not found, no troubles found, without a sound, no troubles found, without a sound, no troubles found, without a sound.
Bedrukkende blues zou ik de duistere muziek van Jonah willen noemen, maar is dat geen contaminatie? Is blues niet per definitie droef en relativerend? Eigenlijk ben ik uitgenodigd voor een feest vanavond, maar zoals ik me nu voel doe ik niemand een plezier met mijn aanwezigheid. Ik blijf liever alleen met deze barre muziek. De traditionele instrumentatie sluit perfect aan bij Jonah’s werk, zoals ouderwetse zeemansliederen ook hun eigen voorwaarden kennen. Mr. Devil is een vrolijk meezing nummer, maar dan vanuit een fatalistisch en onverschillig perspectief. Zalvend door troosteloosheid.
Well lord I said I’m a simple man And mama well I’m doing the best I can If I follow my heart and speak my mind Don’t get nothing back but blood and crying
Honest man, Honest man come walk with me Tell me how do you live so peacefully Well he took out a needle and a sack of cocaine and said these things help me to stay sane.
Op het 2:36 minuut durende Fracking Nightmare domineert de zingende zaag van Ben Knox Miller, waarna het tempo overslaat in een up-tempo swing nummer; Cold, Dark , American Dreams. 11 nummers in totaal, waarvan 1 cover; Oval Room van Blaze Foley. (En ook die gaat uit volle borst!) Het album Criminal Man is allesbehalve alledaags, maar is voor mij een stuk meer inhoudsvol dan vele tot in de puntjes toe verzorgde producties. Jonah Tolchin’s hart zit ontegenzeggelijk in de muziek, en dat is waar het om draait. Deze Criminal Man barst van oprechte emotie, en ergens proef ik ook een tikkeltje boosheid, wellicht zelfs machteloosheid. Je wilt het allemaal wel eens anders – ligt wellicht voor de hand, maar wanneer je gebonden bent, zoals Tolchin, dan blijft slechts één ding over. Niet zeuren, en doen waar je goed in bent. Top plaat!
Rein van den Berg
Jonah Tolchin
Criminal Man