Johnny Society: Free Society

 
 

De band bestaat al sinds 1995, maar "Johnny Society" is eigenlijk het alter ego van frontman/zanger/gitarist Kenny Siegal. Ergens medio jaren '90 stond hij onder contract van platenmaatschappij Geffen en hield hij zich voornamelijk bezig met het schrijven van liedjes die je onder "powerpop" zou moeten scharen. Juist om muzikale grenzen te kunnen overschrijden en muziek te maken die ruim buiten de genrehokjes omgaat heeft hij deze band opgericht. Een vrije geest laat zich niet inkaderen. Het heeft geleid tot een zestal cd's waarvan "Free Society" de laatst verschenen is. De vaste kern van dit gezelschap uit New York City bestaat, naast Kenny Siegal, uit drummer Brian Geltner en bassiste Gwen Snyder Siegal. Onlangs zijn Ed Pastorini (piano) en Sam Kulik (trombone) aan de band toegevoegd. Een bijzonder gezelschap dat bijzondere muziek maakt.

Want als je de muziek zou moeten vergelijken dan kun je die het beste vergelijken met een ouderwetse stuiterbal. Als je het kleinood eenmaal met enige kracht hebt losgelaten stuitert het schier onophoudelijk alle kanten op en dat geld ook voor de muziek van Johnny Society. In het openingsnummer "So quick to turn" ben je namelijk getuige van onweerstaanbare ska (met die fraai klinkende trombone van Kulik) waarbij op enig moment de overstuurde gitaren je om de oren vliegen. De eerste maten van het daarop volgende "Town Hall" doen je vermoeden dat je naar een pakkende pop/rock song gaat luisteren (en dat is daarna ook zo) maar de zang heeft nog niet geklonken of Johnny Society is alweer de psychedelica ingestuiterd. De kans dat zoiets als los zand aan elkaar gaat hangen, geforceerd gaat overkomen en erg ontoegankelijk gaat klinken ligt dan levensgroot op de loer. Toch bewijst Johnny Society in nagenoeg alle nummers het tegendeel en dat is razendknap. Het maakt van "Free Society" een hele avontuurlijke trip. Je zou bijna liefhebbers van het oude Roxy Music, Bowie maar ook The Talking Heads willen aansporen om eens naar deze muziek te luisteren. Niet omdat daar nu zoveel raakvlakken zijn te vinden maar wel vanwege dat avontuurlijke. Dat Garth Hudson van The Band op de cd orgel speelt in het nummer "Well well well" is in die context ook niet eens meer zo verwonderlijk want staat zijn naam niet synoniem voor avontuur en grensoverschrijdend denken in de muziek? 

Onlangs zag ik in de Heaven dat deze cd ook daar onder de aandacht werd gebracht en ook erg in de smaak viel. Niet vreemd nee. "Free Society" is een hele verrassende en aantrekkelijke cd voor de muziekliefhebber die niet bang is voor wat afwisseling in stijlen. Ik heb in ieder geval gemerkt dat het af en toe best wel lekker is om weer eens met een stuiterbal te gooien....  

Ed Muitjens
Johnny Society
Free Society