John Moreland: In the Throes

 
 

Vast niet relevant – dat heb je wel vaker met visuele oprispingen – maar ik had een associatie met de hoes van James Talley’s debuutplaat “Got No Bread, No Milk, No Money, But We Sure Got a Lot of Love”. En om die willekeur toch invulling te geven hoop je dat de vergelijking verder gaat, en mogelijk overslaat naar de muziek. Zelf proef ik die kunstmatige parallel overigens wel – zeker thematisch zijn er raakvlakken. Zo snel gaat de evolutie in ruraal georiënteerde muziek nu ook weer niet. John Moreland zingt over wat hem bezighoudt, of beter nog, wat hem op een zijspoor hield. Hij geeft aan te zijn ontwaakt uit zijn loze dromenreeks. Hij doet uit de doeken hoe hij is aanbeland in het hier en nu, en beseft zich dat wil hij dromen realisteren dat meer aanpakken en doorzetten vereist is. In het huidige economische klimaat geldt dit wellicht meer dan ooit. Te lang heeft hij zichzelf als slachtoffer gewaand, waardoor initiatieven met te weinig overtuiging werden uitgevoerd, en amper van de grond kwamen. Excuses lagen bij voorbaat op de plank. Te lang leefde hij in afwachting van de dingen die gingen komen, wellicht door onervarenheid en onzekerheid. Die tijd heeft met In the Throes een wending gekregen. Zijn liedjes zijn bovenal openhartig, en de wil om gehoord te worden voert de boventoon. 10 liedjes geschreven in de ik-vorm nemen ons mee op zijn ontdekkingstocht. De stap naar volwassenheid.

Zijn constateringen nemen we ter kennisgeving, en wie weet, roepen ze zo nu en dan tekenen van herkenning op. Hij kruidt zijn alledaagse taalgebruik sporadisch met door zijn hart ingegeven poëzie: My pockets are empty, I don’t own a thing. But I’d take a diamond from the sky, and put it in your ring, of zoals hij Gospel opent: I wanna Make it out alive, and never think about looking back. I wanna drive like hell when I steal the devil’s Cadillac. Hij bevindt zich in de rauwe werkelijkheid van het Amerikaanse plattelandsleven. Hij weet de broodnodige kleur aan te brengen, daar waar aanvankelijk de ratio stagneerde. Waar hij vroeger vleugellam sloeg, accepteerde en absorbeerde geeft hij momenteel ruim baan aan zijn nuchterheid. John is niet alleen klaarwakker, hij staat op scherp. Ook relationeel is die scherpte toegenomen. Hij eist zijn aandacht op in dit aards bestaan met persoonlijke ontboezemingen. De bebaarde man uit Oklahoma illustreert zijn persoonlijke verhalen in de eerste plaats door zichzelf een spiegel voor te houden. Tekstueel gezien heeft John Moreland een uiterst interessante plaat afgeleverd, waarin hij ontdekt heeft dat hij daadwerkelijk iets te melden heeft. Rest ons, muziekminnend Nederland, nog slechts te ontdekken dat hier een eerlijke plaat te beluisteren valt. I stuffed my soul inside a suitcase. I’m just trying to leave behind yesterday. Waar hoor je dat tegenwoordig nog?

Rein van den Berg
John Moreland
In the Throes

Ook interessant

John Moreland: High On Tulsa Heat Rein van den Berg 25 Apr 2015