Johan Borger: Sometimes The Stars

 
 

Positieve initiatieven van jonge zelfstandige ondernemers zoals deze van de muzikant Johan Borger, dienen wat mij betreft enorm te worden toegejuicht. Zeker wanneer je het creatieve gehalte hoort die van deze debuutplaat af komt rollen. De titelsong, in al zijn ingetogenheid, is een spectaculaire opener van dit album. Toch blijft het hierbij niet, want het album bevat over de hele lijn een zeer sterk repertoire. Geen muziek die je tussendoor beluistert, maar waarom je de tijd dient te nemen. Uitsluitend hiermee doe je recht aan de luisterrijke kwaliteit van deze plaat.

 
Hij komt uit een muzikale familie en vertolkt zeer ingeleefd op folk geïnspireerde singer songwriter muziek. Zijn zus Mariecke is allerminst het enige familielid die haar bijdrage aan dit album leent, maar haar vocalen zijn een weldadige aanvulling. De overige bandleden en medewerkers wil ik zeer zeker niet te kort doen, er wordt frequent gegrossierd in subtiliteiten. De voortreffelijke technische weergave – opgenomen in de huislijkheid van de woonkamer - verdient daarnaast uitsluitend hulde. Ieder detail wordt hierdoor enorm uitvergroot, en voegt mijn inziens toe aan het open en eerlijke karakter van deze plaat. Zijn teksten zijn introspectief en beschouwend. Johan laat zijn zielenroerselen de vrije loop op dit voortreffelijke debuut. Vooral door de teksten komen de gereserveerde liedjes tot leven. In een nummer als Don’t Be Hard On Me voel je jezelf bijna teveel.
 
De wijze waarin Johan zich kwetsbaar opstelt is echter alleszins meelijwekkend. Hij relativeert en accepteert de consequenties van zijn handelen. Luister tevens naar de strijkers die dit nummer opsieren. Ik had echter net zo goed een nummer als Troubled kunnen belichten, want die doet in al zijn eenvoud niet onder voor deze song. Nick Drake als referentiekader opvoeren ervaar ik als een afgezaagde stijlfiguur, toch biedt Sometimes een vergelijkbare intimiteit. Een plaat die behalve kwaliteit, vooral veel warmte herbergt. Een weergaloze debuut.
Rein van den Berg
Johan Borger
Sometimes The Stars