Joe Iadanza: All In Good Time

 
 

In zijn aankondiging tot een live concert zegt Joe op zijn homepage een intiem avondje toe. Uiteraard is dit eerder de afspiegeling van een goede bedoeling dan van een voldongen feit. Wanneer je als artiest geen geloof in jezelf hebt kun je beter maar meteen stoppen. Behalve de persoonlijkheid van de artiest heb je hiervoor ook een publiek met goede wil nodig. Chemie is niet door iedereen afdwingbaar, maar bij de juiste wisselwerking kan iets memorabels ontstaan, waaraan je jaren later nog met plezier terugmijmert. Het repertoire van All In Good Time geeft alvast een duw in de juiste richting. En voor een intieme setting is het materiaal ideaal, wellicht zelfs een vereiste. De verhalende songs vragen beslist een stuk concentratie van de luisteraar. De summiere instrumentale toevoeging geeft Joe's ondergrond van akoestische gitaar en zang de noodzakelijke body. Subtiel tref je aan de dubbele bas van Craig Akin, viool en snaararrangementen van Carolin Pook en Julie Wolf op piano en accordeon. Bij eerste beluistering was ik tevens een maaltijd aan het bereiden, en zelfs op dat moment bleek aandacht voor de muziek op All in Good Time te kort te schieten. Het kwetsbare karakter van de plaat vereist dat je ervoor gaat zitten, en de tijd neemt om te luisteren naar Joe en zijn Poor Man's Blues. Voor luisteraars die een negatieve connotatie hebben met het stemgeluid van Cat Stevens vereist Iadanza's stem een extra drempel om te nemen. Toch raad ik je aan enig doorzettingsvermogen te betrachten, want deze opvolger van Traveling Salesman bevat een aanbevelenswaardig folkisch repertoire. Wat mij betreft is een vergelijking met John Gorka's ingetogen werk hier wel op zijn plaats, of zelfs iemand als de legendarische Harry Chapin. For Those Who Wait is alvast een schitterend nummer, maar is pas de aanzet tot het overweldigende Ghost Town. Teksten zijn vaak uiterst persoonlijk. In Remiss vraagt Joe letterlijk wanneer ze weer thuis komt. (Terwijl de luisteraar meteen door heeft dat die roep een illusie zal zijn, aangezien hij zich dreigt te verdrinken in zelfmedelijden) Geen filosofische, of poetische teksten, maar wel intens en grimmig. De uitgelezen instrumentatie binnen deze productie is minstens zo bindend als het door Joe gecreeerde droevige en hoopgevende scenario's. 10 nummers ontdaan van overdaad, maar dusdanig op smaak gebracht zodat een mooie eenheid is ontstaan. 

Rein van den Berg
Joe Iadanza
All In Good Time