Jody Blackwell: Come & Gone

 
 

Op haar site staat geschreven dat Jody Blackwell langzamerhand steeds meer is opgeschoven van folk richting jazz en R&B. Op haar nieuwe cd “Come and Gone”, die verschenen is op het verrassende Tres Pass label, is dat duidelijk waarneembaar. Niet voor niets zit de zangeres op de voorzijde van de hoes naast een op een Gibson ES-175 gelijkend gitaarmodel. Een gitaar waarop nogal wat jazz gitaristen, onder wie Wes Montgomery, hebben gespeeld. De in de jazz gedrenkte composities en de werkelijk fenomenale instrumentatie op “Come and Gone” vertonen een zekere ontspannenheid en loomheid. Een mooi voorbeeld daarvan vind ik het blues getinte “So Glad”. Het is bijna niet mogelijk om op een luiere manier funky slaggitaar te spelen als dat hier wordt gedaan en de ritmesectie sluit er naadloos bij aan. Verder is er op dit nummer prachtig solowerk op gitaar te horen. “So Glad” is maar één van de vele fraaie nummers die op deze cd staan die allen van de hand van Jody Blackwell zijn. Het ingetogen “Tender” opent heerlijk met een Fender Rhodes en in dit nummer laat Jody Blackwell horen dat ze nog een sterke troef in handen heeft, namelijk haar stem. Deze vertoont gelijkenis met de stem van Carole King maar ze weet er genoeg eigen kleur aan te geven. Haar vocale prestaties staan daarbij buiten kijf. In haar zingen hoor ik weinig of geen tekortkomingen. Ze komt zeer overtuigend over in zowel de lage als in de hogere regionen. Als ik de plaat alleen zou typeren als “een ideale plaat voor een lange autorit” dan zou ik haar te kort want de nummers verdienen het om aandachtig beluisterd te worden. Toch doet dit schijfje het verdraaid goed in mijn auto. Het bij flarden op Steely Dan gelijkende “Inconvenient” bevat de eerdergenoemde relaxedheid in hoge mate. Daarnaast zijn er op de cd nog dergelijke andere voorbeelden te vinden waardoor een lange autorit met Jody Blackwell’s “Come and Gone” kan dienen als de perfecte onthaasting na een te drukke week. De plaat is voorbeeldig geproduceerd door Brian Charles en Jody Blackwell zelf en daar is, duidelijk hoorbaar, erg veel zorg aan besteed. Een groot compliment waard want de cd klinkt fantastisch. De cd is verder mooi verpakt in een digipack van glanzend karton en daardoor voorzien van die aparte en, voor mij, zeer aangename geur. Dit laatste is puur een openbaring van een heimelijk genoegen maar het mag duidelijk zijn dat Jody Blackwell een aanrader is. “Come and Gone” is gewoon een hele fijne plaat waarvan ik de aanschaf zeker kan aanraden.

Ed Muitjens
Jody Blackwell
Come & Gone