Jethro Tull: Stand Up

 
 

Dankzij een verzamelalbum van het Island Records label maakte ik eind jaren zestig voor het eerst kennis met de muziek van een aantal nieuwe Engelse bands en solisten. Een van de meest opmerkelijke liedjes, A Song For Jeffrey, was van de hand van de groep Jethro Tull. Tijdens de vele festivals in die roerige periode geldt Jethro Tull samen met groepen als Pink Floyd, Fairport Convention en Yes als een van de meest populaire livegroepen van hun generatie. Nadat hun debuutalbum This Was uit 1968 recentelijk heruitgegeven werd, is het nu de beurt aan diens opvolger Stand Up uit 1969. Door de bevlogen Porcupine Tree frontman Steven Wilson de nieuwe technische aanpassingen te laten mixen is een nieuw en transparant geluidsbeeld ontstaan. De geforceerde strikte scheiding tussen akoestische en elektrische instrumenten van het origineel heeft plaats gemaakt voor een natuurlijke weergave. Een weergave die het de luisteraar mogelijk maakt tot in de kleinste details te genieten van deze klassieker uit de popmuziek van de jaren zestig. In vergelijking  met zijn op bluesrock georiënteerde voorloper kent Stand Up stilistisch een veel  meer gevarieerde opzet. Nadat de groep in opener A New Day Yesterday het oude bluesrock-vuur nog een keer ontsteekt, leeft het viertal zich vervolgens uit in een aantal prima vertolkingen van liedjes als Back To The Family, Look Into The Sun en het hilarische Fat Man uit de folkpop hoek. In het instrumentale lied Bourée heeft frontman Ian Anderson zijn fluitspel losgelaten op een bewerking van een compositie van Johan Sebastian Bach. Die klassieke insteek treffen we middels stemmige strijkersarrangementen ook aan in de opmaak van het lied Reasons For Waiting. Naast het volledige repertoire van het origineel kent deze Steven Wilson remix versie extra uitvoeringen van de liedjes Living In The Past, Bourée en Driving Song.

Replay
Koos Gijsman
Jethro Tull
Stand Up
A Steven Wilson Stereo Remix