Jennifer Niceley: Birdlight

 
 

Muziek die geïnspireerd is op haar terugkeer naar de aardbeienvelden van thuis. Of ze de muziekbusiness enigszins beu was, of dat ze terugviel op het thuisfront vanwege een andersoortige teleurstelling, daarvan heb ik geen weet. Krijg niet het gevoel dat ze een actieve muzikale loopbaan nastreeft. Er is weinig achtergrondinformatie over haar vindbaar. Feit is dat Jennifer Niceley terugging naar de plaats waar ze zich thuis voelt, in dit geval terug naar de boerderij in het landelijke van Tennessee. Haar vorige plaat Luminous dateert alweer van 2007. Die plaat bestond uit een prachtige combinatie van bluesy en jazzy invloeden. Subtiel verbond Jennifer met haar lijzige doch uitdagende zang deze elementen. Jammer genoeg wist ze niet een groot publiek te bereiken. Luminous heeft tot mijn spijt bij Lucky Dice jaren in de virtuele uitverkoopbak mogen vertoeven. Een onterechte degradatie, maar die dingen gebeuren wanneer je niet op waarde wordt geschat. Bij CDbaby labelt men haar zang maar liefst aan Billy Holiday. Hoe je het ook ervaart, ze heeft een bijzondere zang. Zang die je aandacht vraagt, en zich dicht bij je waant. Haar muziek komt vanuit een eigen invalshoek, voldoende om een fijngevoelig sfeertje te creëren.

Dromerig, ingetogen, aards - een betere opsomming kan ik niet bedenken voor de muziek die o zo verwant is aan deze zangeres. Muziek die weinig alledaags is, maar toch ook weer zeer basaal. De onorthodoxe productie van John Estes draagt hierbij evenredig aan bij. Organische liedjes die op een natuurlijke ongedwongen wijze tot stand zijn gekomen. Ze zoekt haar thema’s dicht bij huis. Evengoed zit veel Amerikaans muzikaal erfgoed verweven in haar album Birdlight. Naast de zeven zelf geschreven liedjes tref je een paar prachtige covers aan. Te beginnen met I Must Be in a Good Place Now van Bobby Charles klassieke album uit 1972. Dat de bron van dit nummer in New Orleans ligt wordt haarfijn vorm gegeven in deze uitvoering. Het “opgewekte” No Hard Times (origineel van Jimmy Rogers) slaat een brug naar 1932, maar schikt zich eveneens perfect tussen de overige liedjes die Jennifer Niceley voor ons in petto heeft. Ook de hoopvolle gedachte die straalt uit de Tom Waits-cover You Can Never Hold Back Spring valt hier in vruchtbare grond. Birdlight als geheel vindt zijn kracht in de eenvoud. 'So close your eyes. Open your heart to the one who’s dreaming of you.'

Ik kan mijn enthousiasme moeilijk onderdrukken. Waar vind je tegenwoordig nog zulke prachtvolle eenvoud? Via internet is het antwoord. Daar ligt Birdlight spreekwoordelijk voor het oprapen. Persoonlijk had ik liever een schijfje in handen gehad, maar helaas is deze titel op het moment slechts beschikbaar in een downloadbare versie.

Rein van den Berg
Jennifer Niceley
Birdlight
Label: 
Independent
Releasedatum: 
30-6-2014
Ik kan mijn enthousiasme moeilijk onderdrukken. Waar vind je tegenwoordig nog zulke prachtvolle eenvoud?