Jeffrey Foucault: Cold Satellite

 
 

Foucault’s ijverigheid lijkt dit jaar onstuitbaar. Mogelijk dat zijn onlangs verworven status als vader hem van verfrissende impulsen heeft voorzien. Het ene na het andere product waaraan hij zijn naam verbonden heeft rolt dit jaar van de persen. Cold Satellite is het resultaat van zijn samenwerking met dichteres Lisa Olstein. Hun ideeën ontstonden ergens in 2007. Olstein had Foucault voorzien van een aantal van haar teksten. Zijn creativiteit werd geprikkeld, en hij ging – opname apparatuur op tafel – hiermee vlot aan de slag. De rauwe benadering van de door hem toegepastte songstructuur sluit naadloos aan bij het beeldend tekstmateriaal. Mijn persoonlijke wens lijkt wel telepathisch overgedragen, want dit Foucault album is nog meer robuust dan zijn vorige solo albums. Mogelijk is dit een consequentie van de overige artiesten die op Cold Satellite hun inbrengen hebben gegeven. David Goodrich (bekend van o.a. Chris Smither) speelt mee op gitaar, sessiemuzikant Alex McCollough (afkomstig van Nashville Tennessee) is aanwezig op pedal steel (en met name enorm op dreef in de song Late Season), en de heren Billy Conway (Morphine) en Jeremy Moses Curtis (Booker T.) vormen gezamenlijk het pulserende ritmische hart. Foucault neemt in alle liedjes zelf de zang voor zijn rekening. De songstructuur is behoorlijk losjes. Tikt bijna tegen aan tegen het improviserende vermogen van de band, maar blijft daarentegen terdege boeiend. De uitvoering is verder afgedreven van Foucault als folk georiënteerde artiest, en nijgt op Cold Satellite eerder richting een voorzichtig rock getint geluid. Er wordt avontuurlijk gemusiceerd, waarbij ik het tempo overwegend als laid back zou willen bestempelen. De individuele inbreng geeft vervolgens kleur. De musici geven invulling aan hun muze in plaats van het uitvoeren van een vaste kop en kont structuur. Toch wil ik de 12 nummers niet bestempelen als zweverig. Eerder als intrigerend, of uitdagend. Persoonlijk ken ik nog niet een Jeffrey Foucault plaat die tegenvalt, en dat geldt voor deze Cold Satellite al evenmin. Dit is niets anders dan een uitstekend album. Warm en met alle artistieke intenties van dien

Rein van den Berg
Jeffrey Foucault
Cold Satellite