Jeff Finlin: My Moby Dick

 
 

“All my Days are blending into one Lonely Night” is een regel afkomstig van Jeff’s debuutplaat. Het is dus niet van de laatste tijd dat zijn teksten vanuit een sinister perspectief geschreven zijn. Er is zelfspot, een macaber soort humor, en Jeff’s indringend stemgeluid sluit daar naadloos bij aan. Jeff Finlin schrijft vanuit een inwendige drang. Hij moet zijn woorden simpelweg van zich afschrijven. Kwesties die hem bezighouden, beangstigen of verontrusten. Opvallend in zijn werk is dat hij regelmatig bezig is met thema’s als de dood of eenzaamheid. Een voorbeeld van die absurde teksten vind je terug in het nummer I Killed Myself Last Night. Hij beschrijft zijn leven alsof vanuit het hiernamaals. Het begin opent als zijnde een ultieme oplossing, althans als je de vrolijk beschrijvende tekst mag geloven. Ondanks de vredigheid, blijkt zijn eindconclusie tamelijk onbevredigend: Nothing to do here, except for loving you. Ergens zie ik er de humor wel van in, anderzijds zet ik tevens vraagtekens bij deze absurdistische gedachten, die lijken mij verre van gezond.

Met enig voorbehoud, maar volgens mijn berekening is My Moby Dick zijn achtste plaat. Dit album verschijnt tegelijk met een boekwerkje genaamd Time Less Travel. In principe lijkt niets nieuws onder de zon, ware het niet dat ieder Finlin opnieuw verrast. Het album is wederom een verzameling aan knappe songs met spitsvondige teksten, en opmerkelijk muzikale hooks. Tevens kun je ook stellen dat het een natuurlijke voorzetting is van de eigenzinnige klasse. Zijn albums zijn niet altijd even eenvoudig te verteren, echter wanneer je eenmaal behept met zijn virus dan laat hij moeilijk los. Finlin is een artiest die tot overpeinzen aanzet. Echter, of ik daar met My Moby Dick een aangenaam gevoel aan overhoud is nog maar de vraag. Mooie muziek dat wel, maar zijn visie lijkt meer sinister dan ooit tevoren. Met enige bezorgdheid en vrees voor de toekomst beluister ik Finlin’s boodschap. Ondertussen gonst in mijn achterhoofd: “Jeff, ga eens wat meer onder mensen!”

Rein van den Berg
Jeff Finlin
My Moby Dick