Jeff Black: B-Sides and Confessions Volume Two

 
 

Sam Bush en Jerry Douglas vormen samen met Jeff Black de kern van deze plaat. Dat gold ook al voor Jeff’s vorige plaat, het voortreffelijke Plow Through the Mystic. Dat houdt in dat Black zelf toetsen onder zijn hoede heeft, naast gitaar en zang uiteraard. Het duo Bush en Douglas kun je dan vervolgens de inkleuring van de songs wel toevertrouwen. Dit album is dan ook aangenaam uitgedost met mandoline, fiddle, resonator gitaar en lap steel. Bovendien is er de vocale aanwezigheid van Matraca Berg en Gretchen Peters op Avalon. Muziekliefhebbers die zich Jeff’s B-Sides and Confessions Volume One voor de geest halen (indien mogelijk, want het album verscheen 10 jaar geleden) zullen ongetwijfeld bevestigen dat ondanks de weinig inspirerende titel het geheel zich niet laat aanhoren als een samenraapsel van restanten en dergelijke. Toch mogen we daar over spreken. Het materiaal is niets anders dan een allegaar welke na sessies op de plank belandde. Ongetwijfeld vond de selectie niet plaats op grond van kwaliteit, maar op basis van andere criteria. Waarom Days On End het vorige album niet haalde laat zich slechts raden, want het had daar niet misstaan. Gelukkig dat iets over bleef, en bovendien voldoende om deze schijf te vullen!

De muziek die je aantreft op B-Sides and Confessions Volume Two valt te beschrijven als kaal. Demo’s, maar van een dusdanige aard dat ze werkelijk om te zoenen zijn. Luister naar een nummer als Miss Me dat met schaarse middelen wordt voorzien van een zinderende suspense. Binnen dat nummer worden momenten van rust subtiel verweven met het instrumentale. Een weergaloze song. An Evil Lesson is Soon Learned bevat een zijsprongetje naar de country, en roept tevens een Bob Dylan-associatie op. Wellicht eerder een soort gimmick of persiflage. Voordat Plow Through the Mysticverscheen was het enigszins stil geweest rondom Jeff Black. Ineens was daar het volstrekt akoestische enigszins zwarteMining for Gold. Verscheen helaas uitsluitend als download-album. Realiseer je het volgende: Wanneer je luistert naar je gezond verstand, en rekening houdt met het door Jeff bezongen True Love Never Let Me Down dan weet je dan je moet beperken tot de basics. En binnen die categorie hoort Jeff – bij mij althans - zonder enige twijfel thuis. Hij was en is een solide component gebleven, door de jaren heen en met een rits uitstekende platen. Deze is wederom geen uitzondering. Sterker nog, Black scherpt zijn stijl alsmaar verder aan. Black is Back!

Rein van den Berg
Jeff Black
B-Sides and Confessions Volume Two