Jackson Browne: Jackson Browne

 
 

Ondanks dat tegenwoordig om de haverklap schitterende eigentijdse cds verschijnen, de meest geïnspireerde periode in de muziek voor mij waren toch wel de Zeventigerjaren. Om meer nauwkeurig te zijn; “mijn” periode loopt van 1966 tot 1975. 10 jaar dus! Zonder twijfel was 1 van de kopstukken uit die jaren Jackson Browne, naast artiesten als Tom Waits, Frank Zappa, Laura Nyro, Andy Pratt Tim Buckley, Neil Young, Joni Mitchell, Tom Jans, Tony Joe White, Van Morrison. Ach, noem ze allemaal maar op. Mijn LP collectie heb ik grotendeels gedumpt, echter de relevante platen uit die periode staan er nog, waaronder dus ook deze Saturate Before Using uit 1972. (Eigenlijk is dit debuut titelloos, maar hij staat bekend onder die titel, vandaar) Uitgebracht op het roemruchte Elektra/Asylum Label – waar Dave Geffen de scepter zwaaide. (de sticker van de platenzaak in Leeuwarden, waar ik hem kocht, zit er nog op!)

Muziek uit die periode zit na al die jaren onder mijn huid gebrand. Dit was Jackson’s debuut cd. (Er schijnt onuitgebracht materiaal te bestaan van Jackson Browne van voor 1972, en dat zal ongetwijfeld ergens circuleren, maar gehoord heb ik die tapes nooit.) Niet ondenkbaar dat dergelijke Browne banden bestaan, want Nico’s Chelsea Girl uit 1967 bevat 3 van zijn nummers – en niet de minste; Somewhere there’s a Feather, These Days (verscheen in een eigen uitvoering op For Everyman) en de openingssong van dat schitterende debuut van Nico; The Fairest of the Seasons, welke Jackson Browne schreef samen met Greg Copeland.
Om een oude dooddoener uit de kast te halen, deze plaat bevat geen zwakke nummers. Vanaf de liefdevolle beschrijving Jamaica Say You Will tot meer ingetogen werk als Song for Adam of Looking into You. Zij (Browne en zijn artistieke tijdgenoten) waren de kinderen die geboren werden vlak na wereldoorlog 2 en spraken tot mij de vroegrijpe puber met hun bezielde teksten. Poëtisch, beeldend, soms cryptisch, maar met een diepzinnigheid die mij aansprak. Ze bezongen hun ervaringen, levenswijze, filosofie, en deden dit met een emotie die mij zeer aansprak. Zelfs nu nog, op momenten van bezinning, wanneer je accu zich oplaadt, luister ik graag naar platen als deze. Browne’s muziek ging over meer dan verliefdheid alleen, of zijn persoonlijke wetenswaardigheden, hij bezat het talent om woorden te doen laten spreken. Zijn eerste vijf platen staan barstensvol met lyrische songs. Een van de mooiste blijft Song for Adam, waarna het verhoogde tempo van Doctor My Eyes je hernieuwd naar adem laat happen. Een nummer waar vaklui op meespelen als; Russ Kunkel, Leland Sklar, Jim Gordon, Sneaky Pete en uiteindelijk Jesse Ed Davis op elektrische gitaar. Jackson Browne heeft een briljante carrière gehad, eentje die opende met deze eersteling.
Though Adam was a friend of mine, I did not know him well He was alone into his distance He was deep into his well I could guess what he was laughing at, but I couldn't really tell Now the story's told that Adam jumped, but I've been thinking that he fell Together we went traveling, as we received the call His destination India, and I had none at all Well, I still remember laughing with our backs against the wall So free of fear, we never thought that one of us might fall I sit before my only candle, but it's so little light to find my way Now this story unfolds before my candle Which is shorter every hour as it reaches for the day But I feel just like a candle in the way I guess I'll get there, but I wouldn't say for sure When we parted we were laughing still, as our goodbyes were said And I never heard from him again as each our lives we led Except for once in someone else's letter that I read Until I heard the sudden word that a friend of mine was dead I sit before my only candle, like a pilgrim sits beside the way Now this journey appears before my candle As a song that's growing fainter the harder that I play But I fear before I end I'll fade away But I guess I'll get there, though I wouldn't say for sure Though Adam was a friend of mine, I did not know him long And when I stood myself beside him, I never though I was as strong Still it seems he stopped his singing in the middle of his song Well I'm not the one to say I know, but I'm hoping he was wrong I'm holding out my only candle, though it's so little light to find my way Now this story's been laid beneath my candle And it's shorter every hour as it reaches for the day Yes, I feel just like a candle in the way I hope I'll get there, but I never pray
Replay
Rein van den Berg
Jackson Browne
Jackson Browne
(Saturate Before Using)

Ook interessant

Jackson & Mart Ed Muitjens 21 Oct 2016