Ian Tamblyn: Walking the Bones

 
 

Ian Tamblyn’s sporen volg ik sinds 1996. Vrienden brachten deze (Multi)getalenteerde Canadees onder mijn aandacht. Hij schrijft teksten, maakt muziek (filmmuziek, maar ook “gewone”.), produceert andere artiesten en schrijft toneelspelen. Hij is bovendien enorm begaan met de natuur (en de plaats van de mens daarin). Hij is betrokken bij poolexpedities, en onderneemt regelmatig reizen. Een zeer veelzijdig mens, eentje waarvoor ik uitsluitend respect heb. Hij is geen milieuactivist, maar zijn bewustzijn voor de natuur sijpelt door al zijn werk heen. Niemand die een ondergaande zon zo mooi weet te beschrijven als Tamblyn. Of een gevoel van ontzag onder woorden weet te brengen bij het zien van een groep kariboes die opgaan in hun element. Bij Ian Tamblyn zie ik uitgestrekte bossen, smeltijs, weidsheid, en rivieren die krioelen vol met leven. Zijn (film)muziek vloeit samen met de wereld waarin hij volkomen opgaat. Pinguïns, ijsberen, en walvissen ademen de sfeer van zijn werk. Zoals ik zijn muziek ervaar zouden mensen hun rol binnen de natuur beter moeten realiseren, en daar op gepaste wijze vorm aan geven. Een utopische gedachte wellicht. “Snow squall scuttle cross a salmon sky. Musk ox standing on the hill. Flat rock beach snakes the shallow bay. Time stand still” een tekst die Tamblyn schreef na het zien van restanten van een onderkomen daterend uit 1881 tijdens een bezoek aan Ellesmere Island, Nunavut te 2010. Pure singer songwriter muziek die gaat over de wereld die hem fascineert. Geen wereldse zaken, evenmin wereldvreemde, maar kwesties die spelen met op en met je gevoel. Black Wing Waving verhaalt van een vogel met een gebroken vleugel, en daardoor zijn lot gedraaid ziet van jager naar prooi. Tamblyn beschrijft geen drama, maar geeft verslag van een observatie. In Now is my favourite time of year vergezellen de woorden van Pete Ennegoo (een van de studenten die meeging op een ijsexpeditie in 2009) Ian’s muziek,. Een confrontatie met de natuur op zijn puurst brengt ongetwijfeld iets bij je los, want de woorden zijn schaars maar treffend. 14 nummers in totaal op deze derde uit de reeks: The Four Coast Project. Schitterend beschrijvend in Looking Down on Beechey, en relativerend in Ghosts of Hershel geeft Tamblyn andermaal vorm aan zijn talent. Om stil van te worden. Zoals je dat ook wordt bij Walking the Bones.

Rein van den Berg
Ian Tamblyn
Walking the Bones
The 4 coast project: Vol. 3