Gretchen Peters

Het belang van "vragen"

Mensen hebben de sterke neiging om antwoorden te vinden. De drang om alles te kunnen verklaren. Het onverklaarbare is tenslotte ongrijpbaar en vormt een humusrijke voedingsbodem voor diverse geloven. Maar je kunt ook accepteren dat je antwoorden niet hoeft te vinden. Americana grootheid Gretchen Peters, die eind maart Nederland bezoekt voor een aantal optredens, is niet meer zozeer bezig met de antwoorden. Het zijn juist de vragen die haar leven interessant maken. Die vragen zitten verpakt in liedjes die zij tijdens haar optredens zingt en waarmee ze de luisteraar onverbiddelijk raakt. Liedjes die een spiegel voor de ziel vormen want volgens Gretchen Peters zeggen haar nummers net zoveel over het publiek als over haarzelf. Een ervaring die je moet  en volgende week kunt ervaren maar laten we eerst de dame aan het woord die een voorliefde heeft voor liedjes die zijn doordrenkt met pijn en verlies... 

 

 

 

Gretchen, de titel van je laatste album luidt "Hello cruel world". Het getuigt nu niet bepaald van een groot vertrouwen in de wereld om je heen. Waarom heb je voor deze titel gekozen?

"Eigenlijk heb ik juist wel een groot vertrouwen in de wereld om mij heen. Ik denk dat het "Hello" een omarming van de wereld is ondanks dat het soms een harde en onvergeeflijke plaats is. Het leek de juiste titel voor het album in zoverre dat het een reflectie is van mijn realisme en inherente optimistische kijk op het leven. Ik voel me aangetrokken tot donkere verhalen en om te schrijven over pijn en verlies maar ik geloof ook in liefde en de kracht van persistentie. De karakters die voorbijkomen in "Hello Cruel World" zijn personen die iets hebben overleefd.  Dat is een bepaalde eigen kijk op optimisme." 

 

Ik vind dat je jouw personages in je liedjes veel karakter meegeeft. "The Matador" vind ik daar een voorbeeld van:

"I threw a rose to the matador, not sure who I was cheering for / My aim was true my heart was full, I loved the fighter and the bull / I loved liked only a woman can, a very complicated man / I bound his wounds I heard his cries, I gave him truth, I told him lies..."

De tegenstelling tussen kiezen voor de waarheid of leugens is hier goed gekozen. Wat kun je vertellen over de totstandkoming van jouw personages zoals bijvoorbeeld in "The Matador"?

 

"The Matador" vloeide als het ware gewoon binnen 3 of 4 dagen uit mijn pen. Ik denk dat ik heb gewacht met het schrijven van dit nummer totdat ik genoeg levenservaring had en ik de beide personages goed en accuraat kon karakteriseren. De matador is een samenvoegsel van diverse mannen die ik heb leren kennen in mijn leven: creatieve en gedreven mannen. Precies zoals ik ben. Elke artiest begrijpt dat het creatieve vuur alles verslindend kan zijn en dat daar de personen die het meest van je houden soms de dupe van zijn. Maar ik heb me net zo goed geïdentificeerd met de vrouw die in het liedje voorkomt. Ze is intens verliefd en is zich aan de andere kant volledig bewust van hetgeen waar ze zich in heeft gestort. Over de jaren heb ik diverse nummers geschreven waarin ik heb geprobeerd uit te vinden wat het betekent om een artieste te zijn en dit is tot zover de laatste poging in deze.

 

Autobiografisch of niet maar om liedjes op een bühne te zingen voor een kritisch en onbekend publiek is bijna de ultieme manier om je kwetsbaar op te stellen. Is dit voor jou ooit een issue geweest?

 

"Ik denk dat het er op lijkt dat het zingen van deze liedjes voor vreemden  één van de meest kwetsbare momenten moet zijn maar het podium voelt voor mij juist als één van de meest veilige plaatsen ter wereld aan. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik "in gevaar" was of dat ik teveel van mezelf liet zien. Ik denk dat als een nummer goed geschreven is dat het iets laat zien van ons allemaal. Uiteindelijk, zelfs als het liedje over mijzelf gaat, overstijgt het het persoonlijke en wordt het universeel. Om dat te kunnen bewerkstelligen moet je de waarheid vertellen. En dat betekent diep graven en in eerste instantie eerlijk naar jezelf zijn. Voor mij is er niets belangrijker en betekenisvoller om tijdens een optreden een atmosfeer te creëren waarbij het publiek en ikzelf onze harten kunnen openen. Dat is waar het bij kunst om gaat."  

 

Je carrière is niets minder dan indrukwekkend te noemen. Toch, als je zo terugkijkt, zijn er dan projecten of liedjes waarover je niet zo tevreden bent of zijn sommige projecten of liedjes juist belangrijker voor je geworden?

 

"Het eerste dat ik zou doen was de saxofoon uit "On a bus to St. Cloud" halen. Ik luister af en toe wel eens naar sommige van mijn oude cd's en natuurlijk moet je de productie in de tijd plaatsen. Soms denk ik dat ik vroeger in de teksten van mijn liedjes teveel "de antwoorden" kenbaar wilde maken. Ik word, naarmate ik ouder word, steeds minder geïnteresseerd in de antwoorden terwijl ik veel meer geïntrigeerd raak door "vragen". Maar alles overziend is er niet veel dat ik echt zou willen veranderen. Ik ben blij dat uiteindelijk een versie van "St Cloud" zonder saxofoon  op mijn nieuwe live cd/DVD staat.

Je gaat in Nederland optreden:  27 maart in Nijmegen (Merleyn), 28 maart in Amsterdam (Paradiso), 29 maart in Den Haag (Paard van Troje) en 30 maart in Groningen (Het Kruithuis).  Wat kunnen we verwachten Gretchen?

 

Afgelopen jaar hebben we tijdens de optredens"Hello Cruel Word" integraal uitgevoerd en dat was echt geweldig om te doen maar dat hebben we gedaan en dat ligt achter ons. De setlist van dit jaar zal veel meer een mix worden van het beste van het album samen met de liedjes die het publiek mij nu eenmaal graag hoort zingen. "On a bus to St. Cloud", "Indepence Day" enz. En natuurlijk "the odd cover song" wat voor ons altijd heel erg leuk is om te doen. Sommige van de oude liedjes zijn anders vorm gegeven. Ik realiseerde mij dat ik "Independence Day" al 20 jaar op dezelfde manier speel en het was tijd om er op een andere manier naar te kijken. Het is verwonderlijk hoe je de tekst van een liedje kunt herontdekken door het alleen al te plaatsen in een ander frame. 

Ed Muitjens