François Couturier / Tarkovsky Quartet: Nuit Blanche

 
 

Met het verzetten van de klok, van wintertijd naar zomertijd en andersom, heeft mijn bioritme moeite. Steevast word ik middenin de nacht wakker. Het duurt enige tijd voordat mijn biologische klok niet meer verstoord is. Doorwaakte, slapeloze nachten tot gevolg. Het naar de Russische filmmaker Andrej Tarkovsky vernoemde Tarkovsky Quartet laat zich op het zojuist verschenen album Nuit Blanche (Slapeloze Nacht) opnieuw door het dromerige werk van deze grote regisseur inspireren. Tot zijn meest bekende films behoren Stalker en Solaris. Zijn werk is veelal binnen fraaie landschappen gesitueerd waarbij de personages niet zelden in een cryptische dialoog verwikkeld zijn. 

De Franse pianist en componist François Couturier begon zijn trilogie geïnspireerd op het werk van Tarkovsky in 2005 met het album Nostalgia-Songs For Tarkovsky. Samen met kompanen cellist Anja Lechner, sopraansaxofonist Jean-Marc Larché en accordeonist Jean-Louis Matinier presenteerde men zich vier jaar later voor het eerst met een titelloos album onder de naam Tarkovsky Quartet. 

Nuit Blanche telt zeven improvisaties, allen voorzien van de titel “Droom”. Dit afwisselend in het Engels, Frans of Duits. Binnen deze groepsimprovisaties strijden zowel jazz, klassiek als folk om voorrang. De weemoedigheid dat het werk van Tarkovsky zo kenmerkt wordt hier treffend weergegeven. De overige meestentijds door Couturier gecomponeerde stukken kennen meer structuur. Een van de mooiste voorbeelden uit deze categorie is zondermeer titelstuk Nuit Blanche. Geraffineerde pianoklanken vermengen zich met de sonoor klinkende cello waarbij accordeon en sopraansaxofoon het geheel gevoelvol opwaarts stuwen. Het met veel verbeeldingskracht gebrachte Fantasia roept even later het lentetafereel van dartelende vlinders op. 

Met het ruim elf minuten klokkende aangenaam lome Urga neemt het kwartet de tijd. Binnen dit in beginsel ingetogen stuk duetteren Lechner en Couturier bedaard voordat Matinier en Larché het geheel versnellen en verdiepen. Laat ik als laatste nog Quant ien congneu a ma pensee noemen. Het betreft een zestiende-eeuwse Renaissance-stuk bewerkt door Couturier en Lechner. Larché en Matinier nemen gezamenlijk het prachtige intro voor hun rekening, waarna de cello van Anja Lechner voor verdieping zorgt en piano, accordeon en saxofoon het geheel ten einde dragen. Met deze laatste muzikale verkenning van Tarkovsky ’s werk sluit het Tarkovsky Quartet een imponerende trilogie af. Dromen in de schemerzone tussen slapen en ontwaken.

 

Review
Hans Jansen
François Couturier / Tarkovsky Quartet
Nuit Blanche
Releasedatum: 
7-4-2017
Met deze laatste muzikale verkenning van Tarkovsky ’s werk sluit het Tarkovsky Quartet een imponerende trilogie af.

Ook interessant

Anouar Brahem: Souvenance Hans Jansen 23 Jan 2015