Emily Mure: Worth

 
 

Via speurwerk ben ik wel eens tegen relatief onbekende artiesten aangelopen. Vaak betreft het hier artiesten die bevriende musici voorzien van een vriendendienst. Ze leverden, zoals dat gebruikelijk gebeurt, een muzikale bijdrage voor een album. Waarschijnlijk zijn via die weg jaren geleden ook de cd’s Where I Began en Odyssey van Emily Mure bij mij in de smaak gevallen. Twee uiterst genietbare albums die hun weg vonden naar mijn verzameling. Collega muziekwroeteraars Theo Volk en Marco Geene vissen in dezelfde onmetelijke muziekvijver. Ze vertrouwen op hun voelsprieten, en stuiten zodoende niet zelden op opmerkelijk talent. Nou was Emily niet volslagen onbekend voor mij, maar mij was ontgaan dat ze een nieuw album had uitgebracht, Worth getiteld. Marco gelukkig niet! De nummers die Emily Mure maakt zijn bedachtzame creatieve werkjes. Zij zet persoonlijke ervaringen en observaties op schrift. Ze staat stil bij kwesties die haar aan het hart gaan, en zet ze zo transparant mogelijk uiteen. Wellicht ook om haar eigen inzicht te vergroten door enigszins afstand te nemen van een pijnlijke situatie. Kanttekeningen worden uitgewerkt, soms cryptisch, soms in directe bewoordingen. Relationele verhoudingen (liefdes) worden geanalyseerd, waarbij alleen de betrokkene zelf weet of het hem of haar betreft. Gevoeligheden worden subtiel aangevuld met sfeervolle snaarinstrumenten. Viool en cello zetten accenten, terwijl in de meeste nummers een akoestische gitaar leidend is, naast Emily’s zang.

Naast een cover van formaat staan op Worth negen eigen geschreven nummers. David Bowie schreef As the World Falls Down aanvankelijk voor de soundtrack Labryinth. Een fantasiefilm van Jim Henson naar een script van Monty Python’s Terry Jones. (Dus een zeker niveau aan verwarrende, doch amusante afwijkingen is verzekerd) Bowie speelde een kwaadaardige rol in deze film. Deze waarlijk mooie cover-uitvoering van Emily Mure is een grootse ode aan Bowie, maar As the World Falls Down blijft in de eerste plaats een bloed mooie, doch confronterend ballade. De poëtische tekst sluit perfect aan bij het overige repertoire van dit album, en vindt minstens zijn gelijke in het troostrijke Welfare Island. Twijfels, angsten en ingrijpende relationele ervaringen zijn op tekst gezet. Luisteraars ontkomen er bijna niet aan om vergelijkingen te trekken, of wie weet, zelfs een vorm van troost te vinden. Geen sneu geneuzel, maar oprechte openbaringen die soms het ergste doen vermoeden. Alleen een toelichting van Emily kan vraagtekens ontrafelen, maar wil de luisteraar zichzelf niet liever verliezen? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Ik weet wel dat Worth wederom een album is om te koesteren. Doordachte luisterrijke teksten die de moeite waard zijn.

when I leave this place 
it’ll break my heart 
though this place 
has broken my heart before
down by the bench 
of my first love’s kiss 
and the river
where he let me go

Review
Rein van den Berg
Emily Mure
Worth