Edwin Jongedijk: Holt & Stoal

 
 

Mijn twee opa’s waren noeste arbeiders. Mannen die beiden opgroeiden aan het begin van de vorige eeuw en hun leven een draai wisten te geven binnen de mogelijkheden die hen werden gegund, dan wel binnen de kansen die ze namen. Neem van mij aan, ze deden wat nodig was om hun gezinnen te voorzien van het dagelijkse brood. De grootvader aan mijn vaders kant was timmerman, een allrounder. Een weinig zachtzinnige Fries met een gezin van acht kinderen, waar mijn vader de oudste was. De vader van mijn moeder was als kind begonnen met het verslepen van trekschuiten, werd chauffeur en stampte met zijn broers een gerespecteerd transportbedrijf uit de grond. Kijk hem eens staan op de webpagina van de EuroAmericanaChart (foto genomen in de jaren dertig). Mannen waarvan ik trost op ben dat ik van ze afstam. Mannen die gehard waren door hun tijd, maar genoeg hart overhielden voor een grap of goede raad. Zij verrichten eerlijke arbeid en hadden een grote verantwoordelijkheid op hun schouders genomen. Zelf ben ik geboren op het Groningse platteland, en wanneer ik luister naar de muziek van Edwin Jongedijk, dan laat het zich aanhoren alsof de cirkel weer gesloten wordt. Edwin’s nieuwe cd Holt & Stoal (hout en staal) bevat covers van gerespecteerde americana-artiesten. De teksten gaan over goed en kwaad, over tegenslag, maar ook over voorspoed, geluk en het onvermijdelijke. Het is niets anders dan levensmuziek, maar met een rauw randje. Er is geen ruimte voor zelfmedelijden, hooguit zelfkritiek.

Edwin Jongedijk koos voor zijn derde album muziek die hem na aan het hart ligt. Mij ook. De teksten gaan over eigenzinnige types die hun weg vinden door vallen en opstaan. De mooiste muziek ontstaat op momenten van euforie of, het tegenoverstelde: een diepe val of desillusie. Mooie muziek ontstaat na momenten die ertoe doen. Wanneer gevoelens en emotie een douw krijgen, dan word je uit het alledaagse gehaald en dan besef je nadrukkelijk dat je leeft en dat de mensen waarmee je je omringt, je vrienden, familie en je geliefde(n) voor jou het belangrijkste zijn.

Edwin Jongedijk koos voor tien opmerkelijke verhalen. Verhalen over mensen die worden gegrepen door het leven. Hij koos niet voor de hand liggende covers, maar dook iets verder in de repertoires van aansprekende americana-artiesten. Hij opent met een schitterende, doch droevige ballade over de neergang van Julia. Origineel van John Moreland en nu vertaald door Edwin naar het Gronings. Daarna wordt in Ik Drink de misère opgevoerd in een stuk zelfreflectie van Mary Gaulthier. Vervolgens opnieuw een dranklied, dit keer van Guy Clark. Muzikaal doen de uitvoeringen van Edwin en zijn band niet onder voor de originelen. Er zijn verder vertaalde liedjes van Drew Nelson, Kris Kristofferson, Rod Picott, Fred Eaglesmith, Steve Earle, Richard Dobson en Chris Knight. Niet de minsten! Getransformeerd naar het Gronings komen ze heel dichtbij. Knap vertaald bovendien, want nergens ervaar ik dat de zeggingskracht mankeert of uit zijn context wordt gerukt. Ondanks dat ik zin heb de originele uitvoeringen er weer eens bij te pakken, stelt Holt & Stoal geen moment teleur.

Heerlijk intieme muziek om in kleine kring van te genieten. Zelfs wanneer je niet alles oppikt wat schuil gaat in de tekst, denk ik dat Edwins versies minstens zo interessant zijn als de oorspronkelijke. Muzikale omlijsting is daarnaast zonder overdrijving van de bovenste plank. Holt & Stoal is resultaat van eerlijke arbeid.

Review
Rein van den Berg
Edwin Jongedijk
Holt & Stoal
Label: 
Marista
Releasedatum: 
8-10-2016