Dominic Miller: Silent Light

 
 

Ik ben nooit een grootverbruiker van muziek geweest. Jarenlang leefde ik op een dieet van ongeveer vier nieuwe albums per maand. Met die beperkte snelheid hield ik uitstekend zicht op de voor mij belangrijkste ontwikkelingen. Onder het motto “minder is meer” was ik tevens in staat om deze bescheiden stroom aan nieuwe werkstukken ook daadwerkelijk tot mij te laten doordringen. Door sommigen hier actief wordt een constante stroom aan recensies gewenst. Dit jaar liet ik een leemte van ruim twee maanden vallen tussen mijn laatste en nieuwste stukje. Het is niet anders, ik maak mijn eigen keuzes. Over naar belangrijker zaken. 

Gitarist Dominic Miller, geboren in Buenos Aires, groeide op in de Verenigde Staten en Engeland. Momenteel woont hij in Frankrijk. Muziekliefhebbers kennen deze wereldburger mogelijk van zijn werk met artiesten als Peter Gabriel, Paul Simon en Sting. Hij heeft de afgelopen decennia een reeks (solo) albums op zijn naam geschreven. Onlangs voegde hij daar het intiem klinkende Silent Light aan toe. Naast akoestische gitaar en incidentele bas is het album gevuld met lichte percussie gespeeld door Miles Bould. 

Het album opent met het in rustig tempo gebrachte en mysterieus klinkende What You Wouldn’t Say. In dezelfde snelheid arriveert vervolgens een herbewerking van Urban Waltz. Het verscheen al eens als bonustrack op de heruitgave van ’s mans debuutalbum First Touch. Hiermee is de kurk van de fles en heeft de muziek alle ruimte om te ademen. 

Met zijn multiculturele achtergrond in het achterhoofd zal het niemand verbazen dat Miller muzikaal internationaal georiënteerd is. Zo zijn er Latijns-Amerikaanse invloeden te beluisteren op Baden, een lofzang aan de Braziliaanse gitarist en componist Baden Powell. Met Valium lijkt hij de oversteek te maken naar de Britse eilanden. Miller schreef in het verleden mee aan Stings Shape of My Heart. Op Silent Light brengt hij zijn fraaie ingetogen versie van het welbekende Fields of Gold. Wanneer Miller zich met afsluiter Le Pont ook nog in het Parijs van de vroege twintigste eeuw lijkt onder te dompelen, is de reis van deze wereldburger afgerond.  

Voor liefhebbers van kordate gitaarhelden zal Silent Light wellicht even boeiend zijn als het kijken naar hoe het gras groeit. Voor anderen met oor voor bespiegelende akoestische “minder is meer” gitaarmuziek vol jazz en folk vergezeld van Latijns-Amerikaanse invloeden is Silent Light een buitenkansje.

 

Review
Hans Jansen
Dominic Miller
Silent Light
Label: 
ECM
Releasedatum: 
7-4-2017
Voor mensen met oor voor bespiegelende akoestische “minder is meer” gitaarmuziek vol jazz en folk vergezeld van Latijns-Amerikaanse invloeden een buitenkansje.