David Olney: Predicting the Past

 
 

“Rootsy Approved” luidt het op de hoes van Olney´s nieuwste CD. Ieder label kan een dergelijke maatstaaf toekennen, terwijl een ander er smalend zijn neus bij ophaalt. Zelf ben ik, als Americana Liefhebber, enorm gecharmeerd van de smaak die Hakan Olsson op de markt zet. Hij brengt releases van zowel bekende als onbekende artiesten, en laat niet in de laatste plaats ruimte over voor Scandinavisch Roots georiënteerd materiaal. Wanneer dit je doelgroep is, is deze certificering op zijn minst een argument om deze platenmaatschappij en cd-winkel nader te aanschouwen.

Over naar Olney! Het volume aan albums welke David Olney heeft volgeschreven is immens. Kan me dan ook niet voorstellen dat iemand het volledige platenarsenaal van deze artiest in de kast heeft staan. (Ik kwam onlangs nog het obscure Live te Wognum tegen) David Olney is enorm actief. Er is nagenoeg altijd wel een locatie in de wereld waar hij optreedt of opneemt. Wil je met hem het ijzer smeden wanneer het heet is dan moet je goed plannen. Het Rootsy label nam de tijd voor deze productie, en het resultaat mag er zijn. Olney’s reputatie als singer songwriter moge zo langzamerhand buiten ieder twijfel staan. Hij is niet alleen productief, zeker kwalitatief gezien is hij ook indrukwekkend te noemen.

Dat hij ontwikkeld is van een traditioneel liedjesschrijver naar een performer en entertainer komt op Predicting the Past beslist naar voren. Een evoluerende eigenschap kenmerkt voor mij tevens dat een artiest kritisch naar zichzelf is. Hij heeft zich niet opgesloten in zijn eigen wereld, maar staat er voor open. Het zijn niet alleen de teksten die zijn kwaliteit verraden, de oude meester heeft ook oog voor de aankleding en uitvoering. Hij opent met Girl Up On the Hill, een nummer dat zo binnen het repertoire van Fats Domino had kunnen staan. Muziek die referenties oproept naar de jaren vijftig en zestig. Olney haalt herinneringen op in Long Gone Daddy, en weet dit nummer en passant te voorzien van een subtiele Buddy Holly hick-up. Meer is bijna niet nodig om deze song iets karaktervols te geven, of het moet al het orgelspel zijn van Jen Gunderman. Vrolijkheid afgewisseld met een intens werkje als There Was a War laat wederom de klasse horen van een artiest als David Olney. Want de observator en analist in hem zijn allerminst gestorven. De aanwezigheid van Sergio Webb en Paul Burch valt alleen maar toe te juichen. Zij bieden wederom de stabiele basis waarop Olney mag uitpakken. Maar liefst 16 nummers bevat Predicting the Past. Een album dat niet misstaat binnen je selectieve discografie van David Olney, en zich mag laten rekenen tot één van zijn sterkste. Bovendien staat deze plaat, vanwege zijn toegankelijkheid, een (hernieuwde) kennismaking eveneens niet in de weg. Leuke “verplichte” bijkomstig is de toevoeging van een extra schijf. Deze retrospectieve bonus biedt een overzicht uit Olney’s recente jaren (vanaf 2000). Vanwege songrechten was het ondoenlijk vrijelijk binnen zijn oeuvre te vissen.

Rein van den Berg
David Olney
Predicting the Past
Label: 
Rootsy