David Greenberg & Harpeth Rising: The End of the World

 
 

Intrigerend! Ergens lach ik me dood, want wat een mooie, doch eigenaardige plaat is dit. De composities zijn van David Greenberg, maar over zijn muzikale achtergrond word je geen steek wijzer wanneer je internet afstruint. Zijn binding met muziek lijkt zich voorheen primair te hebben beperkt tot binnen de familie en partijtjes. Toch is hij het middelpunt dat zich laat flankeren door het kwartet Harpeth Rising. Ja, we weten dat Jordana Greenberg de dochter is van David (en Miriam). Bovendien, ondanks de niet voor de hand liggende hoes, afgaand op de foto aan de binnenzijde van dit album: David kent zijn klassiekers. Hij staat daar met zijn dochter (en hooivork) afgebeeld als op het schilderij American Gothic van Grant Wood. Synoniem voor hard werken en huiselijkheid. In het dagelijks leven is David Greenberg boer, gevestigd te Indiana. Hij beschrijft zichzelf als een incidentele optimist; “He is often found napping with the goats when he’s supposed to be working!” Het is duidelijk dat pa zich bewust buiten de publiciteit houdt, maar wanneer je het album beluistert dan weet je dat je te maken hebt met een ongepolijste diamant. De variantie aan muziek die je aantreft op The End of the World is wellicht daardoor minstens zo intrigerend. Het eigenzinnige karakter van Greenberg (komt niet zelden met de jaren), gecombineerd met de frisse gedrevenheid van Harpeth Rising. Het merendeel van de muziek is traditioneel geworteld, maar het album biedt zelfs ruimte voor onverwachte muzieklijnen zoals het Mexicaans getinte Señorita met de heerlijke oneliners “every lie holds a promise” en “There are women like you, because there are men like me.” Qua stijl spreekt het geheel mij enorm aan. De zelfspot, de gelatenheid, maar wel de mogelijkheid hebben om er uit te halen wat er in zit binnen de mogelijkheden die het leven je biedt: “Even death doesn’t come cheap!” Inzichtelijk geschreven teksten in het folk-idioom, waardoor ik af en toe een link leg met Bob Martin’s werk (of desnoods Sam Baker). Bovendien is er ruimte voor een feestje in Goin’ Goin’ Gone. De vocalen beperken zich niet uitsluitend tot die van David Greenberg. Behalve instrumentaal laten de overige artiesten zich allerminst onbetuigd. Truck Stop Mama (wat een titel!), een geweldige song over de troost die je vindt binnen het eenzame bestaan als truckchauffeur, wordt volgens mij gezongen door Chris Burgess. Deze mannelijke component binnen het klassiek geschoolde Harpeth Rising neemt de percussie op dit album voor zijn rekening. Verder Jordana Greenberg viool, Rebecca Reed-Lunn banjo en Maria di Meglio cello. Het album The End of the World verbindt elementen van noordelijke Amerikaanse folk met een zuidelijke temperament. Een boeiend geheel door een boeiende combinatie die je beslist moet horen!

Rein van den Berg
David Greenberg & Harpeth Rising
The End of the World

Ook interessant

Harpeth Rising: Shifted Theo Volk 21 Oct 2016