David Crosby : Croz

 
 

Het was mijn bedoeling een recensie te schrijven voor Sleepwalker in Paradise van de uitzonderlijke gitarist Cej, ware het niet dat Croz onbedoeld mijn cd-speler bleef domineren. Ik had positieve geluiden gehoord over de nieuwe Crosby cd, echter omdat mij niet duidelijk was of ik tot de doelgroep behoorde, besloot ik het product te kopen rekening houdend met een mogelijke teleurstelling. Mijn nieuwsgierigheid moet en zou ik bevredigen. Dat Mark Knopfler zich had uitgeleend, en dat Wynton Marsalis een trompetinbreng plaatste beschouw ik amper als een aanbeveling. Evengoed is Croz over de gehele lijn een verdomd mooie plaat geworden. David Crosby was al jaren uit mijn zicht verdwenen, maar mijn respect voor het achterliggende oeuvre van deze grijze bard bleef onverminderd. Uiteraard bezat ik (als muziekliefhebber) If I could only remember my name op LP, en ook het in 2006 door Rhino op de markt gebrachte boxje Voyage bleek een verzorgd recapitulerend overzicht. Niet dat ik David Crosby had afgeschreven, maar de release van een aansprekend album zag ik evenmin aankomen.

David Crosby zag het levenslicht op 14 augustus 1941 te Los Angeles. Hij was de zoon van Oscarwinnaar Floyd Crosby. Na een onbezorgde jeugd brak hij zijn schoolopleiding af om een carrière in de muziek na te streven. Hij musiceerde als lid bij de Lex Baxter Balladeers, en trad op in het folk circuit. Zijn eerste solo opnames dateren van 1963. Niet lang daarna raakte zijn bestaan in een stroomversnelling. Hij had Gene Clarke en Jim McGuinn ontmoet, en men besloot de bandnaam The Jet Set te veranderen in The Byrds. Hun vrijheidsidealen werden omgezet in daden, waarbij Crosby de reputatie genoot grensverleggend te zijn wat betrof innemen. Hij was met zijn innemende persoonlijkheid een graag geziene gast op feesten en partijtjes. Hij leefde zijn leven ten volste. Genoot weliswaar succes, maar bleef daarnaast evengoed een groot publiek aanspreken.

Mijn interesse voor zijn samenwerking met Nash heeft altijd op een laag pitje gestaan, terwijl evengoed de vroege Nash platen mij eveneens aanspraken. Een kwestie van intuïtieve keuzes. De heren kunnen al jaren gemakzuchtig achterover leunen, des te meer waardering dat Croz de ambitie en inspiratie heeft gevonden om dit nieuwe album te maken en vervolgens uit te brengen. Een album dat qua klank teruggrijpt naar zijn oorspronkelijke stijl, echter tevens een uiterst verfrissende eigentijdse Crosby laat horen. Veel heeft hij hierbij te danken aan zijn zoon James Raymond. De muziek klinkt geïnspireerd, evenals dat Crosby’s idealen van weleer doorfilteren in de tekst. There’s so much short sighted shit. We must be able to do better than just live with it. I’m looking to find some peace within me to embrace. To encourage that smile to find my face. Sometimes I’m winning uit Time I Have. De dingen die diep in jezelf zitten raak je niet kwijt. En in het geval van Crosby zijn haren evenmin. Dit album is meer dan een levensteken. Croz is een nostalgische doch eigentijdse plaat gemaakt door één van de iconen uit een vervlogen tijd!

Rein van den Berg
David Crosby
Croz
Label: 
Blue Castle Records
Releasedatum: 
27-1-2014